Werner Herzogs Bucking Fastard koppelt Kate en Rooney Mara in excentriek zusverhaal

De nieuwste speelfilm van de regisseur volgt gesynchroniseerde Ierse zussen die geobsedeerd zijn door liefde en een onwaarschijnlijk tunnelproject.

Werner Herzog keert terug met Bucking Fastard, een merkwaardige pseudo-Ierse fabel over twee zussen wier gedeelde honger naar verbondenheid hen tot extreme lengtes drijft. Kate Mara en Rooney Mara spelen Jean en Joan Holbrooke, personages die gedurende een groot deel van het verhaal in perfecte harmonie spreken, bewegen en reageren.

Rechtbankscènes leveren vroege lachsalvo's en scherpe chemie op

De film opent met de zussen die een identieke droom over lawaaierige vogels navertellen, waarna het verhaal verschuift naar een rechtszaal waar hun voormalige minnaar, gespeeld door Orlando Bloom, een contactverbod eist. Bloom spreekt met een dik Iers accent als de bierliefhebber Gareth Mulroney en levert memorabele zinnen die de aanhoudende fixatie van de zussen op hem benadrukken, ondanks zijn nieuwe huwelijk.

Deze vroege sequenties springen eruit door hun humor en de gedisciplineerde prestaties van de Mara-zussen. De identieke outfits en gesynchroniseerde maniertjes creëren een opvallend visueel en emotioneel effect dat de aandacht vasthoudt, ook wanneer het verhaal begint te dwalen nadat de personages hun ouderlijk huis verlaten.

Zussen navigeren stadsleven en steun van sociale diensten

Na hun verhuizing naar een havenstad logeren de Holbrookes bij een vriendelijke buur voordat ze in contact komen met maatschappelijk werker Timothy, gespeeld door Domhnall Gleeson. Gleesons personage demonstreert geduldig de voordelen van zelfstandig handelen boven hun gezamenlijke inspanningen bij alledaagse taken zoals blikjes openen of schoonmaken.

Incidenten met ongewenste aandacht van locals en online foto's voegen lagen van excentriciteit toe, maar het verhaal krijgt pas later vaart wanneer de zussen een uitnodiging van hun weduwe tante aan de westkust aannemen.

Tunnelproject wordt centrale obsessie in afgelegen omgeving

Bij hun tante ontmoeten de zussen een lokale boer die een netwerk van grotten onthult. Ze wijden zich vervolgens jarenlang aan het uithakken van een berg om een ondergrondse passage te verlengen die ooit zou leiden naar verre eilanden. Deze Sisyfus-achtige onderneming past bij Herzogs terugkerende interesse in afgelegen landschappen en meedogenloze menselijke obsessies.

Het project vormt het dichtstbijzijnde element van een doorlopend verhaal, hoewel de film uiteindelijk meer gericht lijkt op eigenaardigheden dan op een diepere verkenning van de band tussen de zussen. Herzog draagt de film op aan de overleden David Lynch en erkent daarmee een gedeelde affiniteit voor idiosyncratische scenario's.

Sterke prestaties dragen een ongelijkmatig maar memorabel verhaal

De Mara-zussen belichamen volledig de psychologische en fysieke symbiose van hun rollen en leveren een boeiende excentriciteit, ook wanneer het materiaal beperkte emotionele diepgang biedt. Bijrollen van onder meer Bloom en Gleeson voegen eigen smaken toe aan het ensemble.

Bucking Fastard toont Herzogs kenmerkende vreemdheid via oversized breiwerk, een huisvos genaamd Cupid en losse verhaallijnen. Hoewel het resultaat niet tot de sterkste recente werken van de regisseur behoort, zorgen de toegewijde acteerprestaties en het bizarre uitgangspunt ervoor dat de film in het geheugen blijft hangen.

Tags bij dit artikel