Onder de Star Wars-prequels springt Revenge of the Sith er voor veel kijkers uit als de sterkste film. De film uit 2005 biedt sterkere actiescènes en een opvallende vertolking van Ian McDiarmid als kanselier Palpatine, terwijl de evoluerende dynamiek tussen Obi-Wan Kenobi en Anakin Skywalker eindelijk overtuigt.
In de kern vertelt de trilogie het drama van Anakins val, met als middelpunt zijn romance met Padmé Amidala en zijn vriendschap met Obi-Wan. Een belangrijk moment dat beide relaties had kunnen verrijken, haalde de bioscoop nooit maar staat wel in de officiële romanversie.
In de weggelaten scène arriveert Obi-Wan bij het appartement van Padmé en erkent openlijk de geheime romance. Hij vertelt haar dat hij al vanaf de dag dat Anakin haar ontmoette op Tatooine van hun gevoelens afweet. De Jedi geeft toe dat hij ervoor koos de andere kant op te kijken, omdat de relatie Anakin een oprecht geluk bracht dat niets anders hem kon geven.
Ik ben niet blind, Padmé. Hoewel ik dat wel heb geprobeerd, omwille van Anakin. En omwille van jou. Anakin houdt van je sinds de dag dat jullie elkaar ontmoetten, in die afschuwelijke rommelwinkel op Tatooine. Hij heeft het nooit eens geprobeerd te verbergen, ook al praten we er niet over. We... doen alsof ik het niet weet. En daar was ik blij mee, omdat het hem gelukkig maakte. Jij maakte hem gelukkig, wanneer niets anders dat echt kon.
Eerdere films tonen hoe Obi-Wan Anakin herhaaldelijk aanspoort zijn emoties te beheersen en de Jedi-code te volgen. In Attack of the Clones blijft hij nog hameren op emotionele afstand. De scène uit de romanversie laat zien hoe ver hij is opgeschoven van die strenge houding: hij is bereid een duidelijke overtreding van de regels van de Orde te negeren omdat hij het welzijn van zijn vriend hoger acht.
Deze verschuiving maakt het latere verraad nog pijnlijker. Wanneer Obi-Wan beseft hoe ver Anakin is gevallen, voelt het persoonlijke verlies scherper. Hun laatste duel krijgt extra gewicht omdat beide mannen elkaar nu als vijanden zien, ondanks de diepe band die ooit bestond.
De prequels krijgen vaak kritiek vanwege houterige dialogen en statische scènes. Deze uitwisseling springt er voor trouwe fans uit als het soort subtiele, emotioneel resonerende moment dat de trilogie meer nodig had. De afwezigheid ervan laat Obi-Wans kennis van de relatie in de uiteindelijke film enigszins ambigu, ook al suggereren latere scènes dat hij de waarheid vermoedt.