- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Rijkste land van Azië gemeten naar bbp per hoofd van de bevolking scoort nog steeds laag op mondiale gelukranglijsten, zegt Yeo tegen Bloomberg.

Singapore is het rijkste land van Azië gemeten naar het bruto binnenlands product per hoofd van de bevolking, maar scoort consistent laag in internationale onderzoeken naar het welzijn van burgers. Voormalig minister van buitenlandse zaken George Yeo suggereert dat deze spanning geen toeval is.

In een gesprek met Bloomberg-journalist Mishal Husain betoogde Yeo dat onvrede een basis kan vormen voor vooruitgang. Zijn opmerkingen komen te midden van aanhoudende discussies over de intense levensstijl en druk waarmee inwoners van het financiële centrum te maken hebben, inclusief de meest welvarende burgers.

Yeo verbindt onvrede met nationale vooruitgang

Yeo, die in 2011 afscheid nam van de regering na een lange ministeriële carrière, beschreef onvrede als mogelijk essentieel voor hoge prestaties. Hij merkte op dat Singapore's snelle ontwikkeling en competitieve omgeving mensen vaak onder druk zetten ondanks materiële winsten.

Inwoners wijzen regelmatig op de veeleisende werkcultuur en het hoge tempo als ruil voor de economische positie van de stadstaat. Yeo presenteerde deze dynamiek als een bewuste uitkomst in plaats van een onbedoeld neveneffect.

Sometimes, unhappiness may be a precondition for achievement.

Lee Kuan Yew's waarschuwing tegen het beloven van geluk

Yeo deelde ook adviezen van Singapore's oprichter Lee Kuan Yew. De eerste premier instrueerde zijn staf dat geluk zelf nooit deel mocht uitmaken van officiële beloften aan het publiek.

Never promise happiness. We can promise economic development, infrastructure, education, whatever, but never promise happiness.

Deze filosofie benadrukt Singapore's focus op tastbare resultaten zoals infrastructuur en onderwijs, terwijl subjectieve welzijnsbeloften worden vermeden. De aanpak past bij de nadruk van het land op discipline en resultaten in plaats van emotionele garanties.