José Mourinho nam de logische beslissing door Yan Diomande in de basisopstelling van Real Madrid te zetten. Het team kwam met acht opeenvolgende overwinningen uit de twee interlandperiodes, en in vier van de competitiewedstrijden had de Ivoriaan de plek ingenomen die normaal voor Vinicius is, die toen vier duels geschorst was na zijn rode kaart tegen Villarreal.
Met Diomande in de basis hield Madrid een hoog offensief niveau, met doelpunten van kwaliteit en assists, terwijl het ook meer evenwicht kreeg door zijn defensieve werk, een aspect waarin Vinicius meestal minder bijdraagt.
Tegen Celta vertrouwde Mourinho opnieuw op de jongeling op de linkerflank. Diomande toonde zich opnieuw scherp in de één-tegen-één en leverde gevaarlijke voorzetten, zij het zonder duidelijke afwerkingen. De Galiciërs kwamen echter vroeg op voorsprong en hielden een traag Madrid in de eerste helft goed in bedwang.
De Portugese coach bracht Vinicius van de bank, waarbij Diomande naar rechts schoof. De Braziliaan herpakte zijn beste vorm op de linkerflank: hij dribbelde met finesse, toonde lef en creëerde constant gevaar, iets wat in eerdere wedstrijden had ontbroken.
Zijn impact was meteen voelbaar. Hij was beslissend betrokken bij beide treffers van Madrid. Bij de 1-1 leidde hij de uitbraak die Mbappé in staat stelde te assisteren op Bellingham. Bij de 2-1 centreerde hij naar het doelgebied, waar Espí kopte en de score omdraaide.
De Valenciaanse aanvaller Espí was opnieuw van doorslaggevend belang. Met zijn vierde goal in iets meer dan zestig minuten speeltijd, waarvan er drie beslissend waren voor nipte overwinningen (Espanyol, Elche en Celta), houdt hij Madrid op gelijke hoogte met de leider voor het einde van de speeldag. Geen enkele speler in Europa scoorde zoveel doelpunten vanaf de bank met zo weinig speeltijd. In slechts 63 minuten intimideert de onder-21-international de tegenstanders al: wanneer Espí invalt, scoort en wint Madrid meestal.