Vince Gilligan en Rhea Seehorn onthullen hoe hun Better Call Saul-band de hoofdrol in Pluribus vormde

Het creatieve duo blikt terug op hun tienjarige samenwerking, de voortgang van seizoen 2 en de persoonlijke parallellen met Carol Sturka

Vince Gilligan en Rhea Seehorn delen een moeiteloze band die is ontstaan door jarenlange samenwerking aan prestigieuze series. Hun connectie begon tijdens het auditieproces voor Better Call Saul in 2015 en groeide uit tot een hechte creatieve alliantie die nu de Apple TV-serie Pluribus aandrijft.

Gilligan maakt Pluribus-hoofdrol op maat voor Seehorn na succes van Breaking Bad

Gilligan zag oorspronkelijk een mannelijke hoofdpersoon voor het langlopende sciencefictionproject. Nadat hij zag hoe Seehorn excelleerde als Kim Wexler in Better Call Saul, besloot hij dat de rol veel beter zou werken met een vrouwelijke hoofdrol en schreef hij die specifiek voor haar talenten. De omslag kwam natuurlijk toen hij besefte hoe onmisbaar ze was geworden voor de eerdere serie, net zoals Aaron Paul essentieel bleek voor Breaking Bad.

Seehorn herinnert zich hun eerste ontmoeting bij Sony Pictures Studios. Gilligan en Peter Gould begroetten haar hartelijk in de gang voor de screentest en stelden haar op haar gemak met oprechte vriendelijkheid. Het duo paste het proces zelfs aan om de acteurs meer op hun gemak te stellen, een gebaar dat meteen opviel.

Scripts seizoen 2 voorbij het middenpunt met nieuwe focus op atoombom

Gilligan meldt dat de schrijvers de afleveringen hebben uitgewerkt en de moeilijke beginfase achter zich hebben gelaten. Hij voelt nu echte opwinding over het filmen en delen van het seizoen. Het team besloot het atoomboomelement verder uit te werken in plaats van het later abrupt te introduceren, zodat het verhaal dieper kan worden verkend.

We zijn een klein stukje voorbij het middenpunt. Mijn schrijvers en ik hebben de afleveringen uitgewerkt, en het begint altijd — elk seizoen op elke serie — moeilijk. En dan hou je het gewoon lang genoeg vol.

— Vince Gilligan, Deadline-interview

Vertrouwd team creëert efficiënte en vertrouwde setomgeving

Veel sleutelfiguren van Better Call Saul keerden terug voor Pluribus, waaronder geluidsmixer Phil Palmer, rekwisietmeester Mark Hansen, kostuumontwerper Jennifer Bryan en production designer Denise Pizzini. Deze continuïteit bespaart tijd en bouwt wederzijds respect op. Seehorn merkt op dat de ondersteunende sfeer acteurs aanmoedigt om risico’s te nemen zonder angst voor oordeel.

Een memorabele nacht tijdens de opnames van de pilot betrof een veeleisende scène met het personage van Seehorn. Terwijl het team onder druk van de opkomende zon samenwerkte, herinnerde een simpele tik op de enkel van een camera-assistent haar eraan dat het hele team achter haar stond. Het moment benadrukte de familieband op de set.

Seehorn en Gilligan omarmen hun gedeelde chagrijnige trekjes

Beiden erkennen persoonlijke overeenkomsten met de norse auteur Carol Sturka, die zich afzet tegen de “geluk-apocalyps” van de serie. Gilligan herkent zijn eigen neiging om te klagen na positieve ervaringen in het personage. Seehorn waardeert wat ze van Carol leert over het vriendelijk stellen van grenzen terwijl ze van nature een people-pleaser is.

Ik probeer van Carol te leren dat het soms nog steeds vriendelijk kan zijn om je grenzen uit te spreken.

— Rhea Seehorn, Deadline-interview

Regiestijl: scènes draaien tot ze breken

Gilligan beschrijft zijn hebberige aanpak als regisseur. Hij vraagt vaak om extra takes, zelfs na een sterke prestatie, op zoek naar subtilere keuzes zoals een drogere of stillere uitvoering in plaats van grotere emoties. Seehorn geniet van het vertrouwen dat dit proces opbouwt en merkt dat spontane toevoegingen, zoals een moment waarop haar personage een stinkende politiewagen afwijst, tot memorabele resultaten kunnen leiden.

Het duo deelt ook luchtige rituelen op de set, waaronder Seehorns dagelijkse halve-donut-traditie die een crewlid dwingt de andere helft te delen. Hun onderlinge taal is zo instinctief geworden dat buitenstaanders hen soms elkaars zinnen horen afmaken zonder het te beseffen.