Victor Kossakovsky mediteert over bomen in poëtische buiten-competitie-inzending Holy Wood Dust

De regisseur van Gunda en Architecton richt zijn lens op de Dolomieten en kerstbomenplantages in een visueel weelderige maar ongelijke natuurdocumentaire.

Russisch filmmaker Victor Kossakovsky brengt zijn kenmerkende poëtische stijl naar het onderwerp bomen in Holy Wood Dust, een non-fictiewerk dat buiten competitie draait op het Filmfestival van Venetië. De regisseur van het geprezen dierenportret Gunda en de architectuurstudie Architecton maakt opnieuw een onderscheidende meditatie die de stille kracht en zeldzaamheid van plantenleven viert.

Een lyrische reis door de bossen van Noord-Italië

Een groot deel van de film speelt zich af tussen levende bomen in de Dolomieten van Noord-Italië. Kossakovsky verruimt het perspectief met bomen die op industriële schaal worden gekweekt voor het kerstseizoen, met bijzondere aandacht voor de activiteiten in Duitsland. Cameraman Gianmarco Donaggio legt weidse dronebeelden en intieme details vast die voldoen aan de visueel rijke standaard van de eerdere projecten van de regisseur.

Botanicus Stefano Mancuso treedt op als centrale gids en deelt inzichten met groepen Italiaanse schoolkinderen. Hij beschrijft bomen als denkende wezens die over afstand communiceren zonder hersenen en noemt planten de kostbaarste materialen in het universum, in contrast met planeten vol goud elders in de kosmos.

Klassieke muziek en montage versterken de samenhang

Editor Ainara Vera, een vaste medewerker van Kossakovsky, weeft de beelden tot een meer samenhangend geheel door royaal gebruik van klassieke muziek en een originele score van Adrian Berenguer. Die keuze is extra passend omdat rode sparren, die prominent in beeld komen, het resonerende hout leverden voor Stradivarius-violen.

Industriële houtkapsequenties en een Vaticaanse kerstboom

De film observeert ook houthakkers aan het werk, zowel voor regulier bosbeheer als voor de productie van kerstbomen. Lange sequenties tonen hoe evergreens in netmachines worden gevoerd en volgen een enorme sparrenkroon op zijn reis naar het middelpunt van de feestdagen op het Sint-Pietersplein. De woordspeling in de titel verwijst naar die bestemming en het bredere thema van de sacrale en commerciële rollen van hout.

Hoe Holy Wood Dust zich verhoudt tot recente natuurdocumentaires

Hoewel de beelden weelderig blijven, vinden sommige waarnemers de film minder doelgericht dan recente vernieuwende natuurdocumentaires. Werken als het experimentele Light Needs van Jesse McLean, dat stemmen geeft aan kamerplanten, en Super Nature van Ed Sayers, dat crowd-sourced is, verleggen de formele grenzen verder. De Franse film Heart of an Oak bereikt daarentegen samenhang door zich te concentreren op één boom en het omringende micro-ecosysteem.

De klaslokaalachtige uitleg van Mancuso levert interessante feiten op, maar de aanpak kan traditioneel aanvoelen naast meer experimentele tegenhangers. Het resultaat biedt nog steeds momenten van stille verwondering voor kijkers die gevoelig zijn voor de schoonheid en ecologische betekenis van bomen.

Tags bij dit artikel