De sterke stijgingen op de markten in Latijns-Amerika na diverse verkiezingen beginnen tekenen van vermoeidheid te vertonen. Fondsbeheerders overwegen nu of ze hun posities in aandelen en munten van de regio aanhouden of winsten verzilveren, terwijl campagnekes beloften botsen met de echte moeilijkheden van regeren.
In Colombia versterkte de munt zich krachtig na de overwinning van Abelardo de la Espriella in de eerste ronde van de presidentsverkiezingen in mei, daalden de obligatierentes en stegen de aandelen met meer dan 20% vanaf hun dieptepunten. Nog geen twee maanden na het aantreden van de macht zijn die winsten echter aan kracht verloren. De conservatieve leider staat voor wat zijn adviseurs beschrijven als de ergste fiscale crisis van het land sinds de negentiende eeuw.
In Chili heeft de rally die de aandelen naar historische hoogtepunten stuwde na de verkiezing van de pro-markt president José Antonio Kast elf maanden geleden ook vaart verloren.
De problemen van rechtse leiders in Peru, Ecuador en Argentinië om hun populariteit te behouden en hun agenda's vooruit te helpen, dienen als waarschuwing voor beleggers die hun aandacht op Brazilië hebben gericht. De Braziliaanse aandelen zijn met meer dan 20% gestegen sinds half augustus door de verwachting dat Flávio Bolsonaro president Luiz Inácio Lula da Silva verslaat bij de verkiezingen deze maand.
Sommige beheerders, waaronder het Londense fonds Frontier Road en Fidelity International, hebben hun blootstelling aan de regio verminderd. Anderen houden hun inzet vast. Eric Fine van VanEck handhaaft een 'maximale overweging' in Braziliaanse schuld in lokale valuta en ziet ruimte voor meer winsten, al waarschuwt hij dat fiscale problemen die kunnen beperken.
Zonder twijfel bestaat het risico dat deze aanvankelijke euforie plaatsmaakt voor teleurstelling. Dit waren 'verkiezingen van verandering', meer gedreven door afwijzing van de status quo dan door een sterk draagvlak voor iets als fiscale soberheid.
Gedurende meer dan een jaar richtten handelaren zich op Latijns-Amerikaanse activa, aangetrokken door aantrekkelijke waarderingen en de verwachting van een politieke verschuiving naar rechts, vergelijkbaar met die welke Javier Milei drie jaar geleden aan de macht bracht in Argentinië. Die weddenschappen stuwden een MSCI-index van Latijns-Amerikaanse aandelen met een winst van meer dan 70% sinds begin vorig jaar en maakten de schuld van Bolivia en Ecuador tot een van de beste beleggingen onder de opkomende markten.
De verschuiving naar rechts hertekent ook de relatie van de regio met het Washington van Donald Trump en genereert nieuwe stromen van multilaterale organisaties.
Het aanvankelijke enthousiasme begint te vervagen. De dollarobligaties van Ecuador en Peru zijn de afgelopen drie maanden met meer dan 3% gedaald. Martin Bercetche, kredietbeheerder bij Frontier Road, heeft zijn blootstelling aan Latijns-Amerika vrijwel helemaal afgebouwd nadat hij meer dan achttien maanden zeer optimistisch was geweest.
De populariteit van de Ecuadoraanse president Daniel Noboa, gedreven door zijn harde aanpak van de misdaad, stelde hem in staat fiscale hervormingen door te voeren en het tekort te verkleinen. Zijn goedkeuring is echter gedaald en de energie-impact van de oorlog met Iran bracht de regering ertoe de brandstofsubsidies te herstellen, wat druk zet op de Ecuadoraanse obligaties.
Het vervagen van de euforie toont hoe snel het politieke kapitaal en het marktsentiment kunnen eroderen. Als de volgende leider van Brazilië zich richt op samenwerking met het Congres en een soberder begroting goedkeurt, kunnen alle Braziliaanse risicovolle activa dubbele cijfers aan rendement opleveren in de komende twaalf maanden, aldus Polina Kurdyavko van RBC BlueBay Asset Management.
In Peru is de populariteit van president Keiko Fujimori enkele maanden na haar aantreden ingestort te midden van zorgen over de economie en de criminaliteit. In Argentinië baart het verlies aan populariteit van Javier Milei beleggers zorgen bijna een jaar voor de presidentsverkiezingen. De rendementen op staatsobligaties zijn weer terug op dubbele cijfers.
Het is te vroeg om te concluderen dat kiezers in de hele regio economische orthodoxie of markthervormingen eisen. Beleggers zoeken een combinatie van fiscale verbetering en politieke stabiliteit, en ik denk niet dat we daarvan al bewijs hebben.