Het filmfestival Oldenburg heeft Zachary Nichols’ Variations on Violence uitgeroepen tot winnaar van de German Independence Award voor beste film. Het Duitse indie-festival, dat jaarlijks in Noord-Duitsland plaatsvindt, prees de film om zijn verkenning van geweld en de psychologische nasleep daarvan.
Variations on Violence draait om een militaire drone-operator wiens acties op afstand zijn persoonlijke leven binnendringen. Zijn zus Mary raakt verstrikt in instabiele relaties terwijl zijn realiteitsbesef afbrokkelt. Nichols ontwikkelde het verhaal eerst als kunstinstallatie voordat hij het uitbreidde tot een volledige speelfilm.
Boris Mojsovski’s Foreign Tongue won de Spirit of Cinema Award, gekozen via publieksstemming. De Canadese productie maakte zijn Duitse première op het festival en heeft Steve Byers, Cynthia Aspherger en Greg Bryk in de hoofdrollen. De film volgt een vrouw die uit een coma ontwaakt met een Bosnisch accent, waardoor anderen haar anders behandelen en nieuwe sociale contacten ontstaan.
Marjorie Conrad’s The Joyless Economy ontving de German Independence Award voor originaliteit, durf en lef. Het 58 minuten durende werk is gebaseerd op de videocollectie van een naamloze vrouw en toont haar seksuele geschiedenis via een splitscreen-formaat dat haar groeiende interesse in pornografie naast haar persoonlijke verhaal plaatst. De jury noemde de film hypnotiserend en ethisch complex. De film werd eerder vertoond in de Directors’ Fortnight van Cannes.
Matthew Osubor’s Big Daddy’s Flowers won de Hans Ohlms Award voor beste debuutfilm. Het zero-budgetproject ging in première in Oldenburg en maakte indruk op de jury met zijn vindingrijkheid en de nonchalance in de stijl van de jaren negentig. Osubor speelt een ambitieuze bloembezorger die wordt meegesleurd in de wereld van een machtige lokale figuur die bekendstaat als Big Daddy. Hij ontwikkelde de film onder begeleiding van de ervaren indie-regisseur Alexandre Rockwell.
De Seymour Cassel Award voor acteren ging naar Frank Mosley voor zijn rol in Jackrabbit en naar Gia Crovatin voor haar optreden in Murderous. Mosley speelde een gehandicapte mijnwerker in een verhaal uit de jaren dertig in Utah die zijn familie verlaat met een verborgen revolver. De jury prees de natuurlijke speelstijl en het behoud van menselijkheid en humor te midden van sombere omstandigheden.
Crovatin werd onderscheiden voor haar vertolking van Marian, een filmmaker die van plagiaat wordt beschuldigd, in Neil LaBute’s Murderous. De psychologische thriller is geïnspireerd op klassiekers als Sleuth, Rope en Dial M for Murder. De jury benadrukte de uitdaging van de dialoogzware tekst en noemde de wereldpremière van de 107 minuten durende film op het festival.
Michele Leonardi’s White Whiter Whitest Black won de German Independence Award voor beste korte film. De 15 minuten durende film kreeg lof voor zijn terughoudendheid en morele complexiteit bij het behandelen van onschuld, schuld en verraad.
De retrospectieve van dit jaar was gewijd aan Neil LaBute, die aanwezig was met Crovatin. Vertoonde films waren onder meer In the Company of Men, Your Friends & Neighbors, Nurse Betty, Some Velvet Morning en House of Darkness.
Stuntvrouw Zoe Bell ontving een hommage voor meer dan drie decennia in de filmindustrie. Het festival vertoonde Double Dare, Death Proof, Angel of Death en Once Upon a Time in Hollywood ter ere van haar.