Meer dan honderdduizend reacties probeerden de vage en gepixelde foto's te ontcijferen die Michael Olise op zijn Instagram-account plaatste nadat hij zijn geschiedenis had gewist. De speculaties gingen alle kanten op: sommigen meenden een boodschap aan Real Madrid te zien, terwijl anderen Florence Pernet aanwezen als de maker van die foto's, genomen vanaf een televisie thuis na een vermeende weigering van de FIFA.
Het verhaal leek perfect om te delen, maar was volledig verzonnen. Pernet heeft nooit accreditatie aangevraagd voor het toernooi, heeft de foto's van Olise niet gemaakt en werkt ook niet voor de Franse speler. De echte verantwoordelijke voor het visuele project is Lukas Korschan, een Duitse fotograaf die de speler tijdens het WK vergezelde.
Alles begon toen Pernet op haar social media verschillende foto's van het WK deelde die ze rechtstreeks vanaf haar televisiescherm had gemaakt. Het moiré-effect, de veranderde kleuren en de karakteristieke textuur trokken de aandacht. Tegelijkertijd begon Olise foto's met een vergelijkbare esthetiek op zijn profiel te plaatsen. De sociale media koppelden beide content aan elkaar en de haast deed de rest.
Pernet moest publiekelijk ingrijpen toen de privéberichten zich vermenigvuldigden. In een Instagram-story schreef ze: "Ik heb veel valse informatie en verzonnen verhalen gezien op Twitter en nu ook op Instagram". En ze voegde er duidelijk aan toe: "Bedankt voor alle steun, maar ik ben niet de fotograaf van Olise. Dat heb ik vanaf het begin gezegd. Zijn fotograaf is Lukas Korschan".
Achter de foto's van de Franse aanvaller staat Lukas Korschan, een Duitse fotograaf en creatief directeur met ervaring in campagnes voor Adidas, Nike, Apple, Mercedes-Benz en Prada. Korschan erkende in interviews dat een van zijn belangrijkste referenties de legendarische Harry Gruyaert is, de Magnum-fotograaf die meer dan vijftig jaar geleden al sportuitzendingen vanaf de televisie vastlegde.
Pernet is een gevestigde Franse fotograaf die heeft gewerkt voor Adidas, Nike, Lacoste, Jordan en de Franse Rugbyfederatie. Ze heeft de Olympische Spelen van Parijs, Roland Garros en het EK verslagen. Maanden voor het WK legde ze al uit dat ze liever geen accreditatie aanvroeg voor een toernooi dat over drie landen was verspreid en het vanuit een ander perspectief wilde beleven. "Je hoeft niet altijd binnen de lijnen te staan om voetbal op een andere manier te zien", concludeerde ze.