Chileense regisseur Valeria Sarmiento brengt haar nieuwste film naar de hoofdcompetitie van het 60e Karlovy Vary International Film Festival. Het zwart-wit drama getiteld Behind the Rain onderzoekt lang begraven herinneringen aan seksueel misbruik in de kindertijd door de ogen van een jonge vrouw die terugkeert naar haar geboorteplaats.
Het verhaal volgt Sofía, die net haar studie psychologie in Valparaíso heeft afgerond. Ze reist terug naar Valdivia op het moment dat het lichaam van een jong meisje wordt gevonden. De gebeurtenis roept pijnlijke herinneringen uit haar eigen verleden op en dwingt haar om waarheden onder ogen te zien die de hele gemeenschap al jaren liever negeert.
Sarmiento ontwikkelde het project vanuit een origineel idee dat ze verfijnde met de overleden scenarioschrijver Omar Saavedra Santis. Cameraman Acácio de Almeida en editor Galut Alarcón hielpen de sobere beelden vorm te geven die het grootste deel van de film domineren. Kleur verschijnt pas in de laatste momenten.
De regisseur legde uit dat kindermishandeling nog steeds veel te vaak voorkomt, maar zelden openlijk wordt besproken. Ze koos voor zwart-witbeelden omdat ze alleen monochroom films opgroeide en omdat de titel zelf een persoonlijke betekenis heeft. Haar moeder zei ooit dat ze achter de regen moest kijken om het volledige scala aan kleuren en realiteiten te zien.
Actrice en producent Chamila Rodríguez speelt ook in de film en werkt sinds 2008 samen met Sarmiento. Ze deed mee aan het project vanwege de artistieke diepgang en omdat het onderwerp haar eigen ervaringen uit de kindertijd weerspiegelde. Rodríguez hield haar verhaal verborgen tot haar veertigste en ziet nu het maken van films als een manier om trauma om te zetten in iets constructiefs.
Ik heb iets soortgelijks meegemaakt toen ik een kind was. Mijn ervaring met kindermishandeling was verborgen en ik sprak er pas over toen ik veertig was.
Paula Prado speelt de hoofdrol als Sofía. Andere acteurs zijn Cristián Arriagada, Aline Kuppenheim, Shlomit Baytelman, Chamila Rodríguez, Daniel Muñoz, Julio Milostich, Aimar Alarcón Rodríguez en Clara Vargas Arellano. Sarmiento merkte op dat het moeilijk was om een actrice te vinden die bereid was naar het afgelegen zuidelijke Chileense stadje te reizen, maar Prado bleek ideaal voor de rol.
Zowel Sarmiento als Rodríguez beschreven de productie als harmonieus. De compacte omvang van Valdivia maakte de logistiek eenvoudig, terwijl de kalme en doortastende aanpak van de regisseur een veilige werkomgeving creëerde voor de cast en crew.
De filmmakers willen dat de film een eerlijk publiek debat op gang brengt. Ze benadrukken dat kinderen vaak de taal missen om te beschrijven wat hun is overkomen, waardoor misbruik jarenlang verborgen blijft. Sarmiento en Rodríguez geloven dat kunst kan helpen om die cyclus van stilte te doorbreken.
Mensen moeten erover praten. Het is alsof het misbruik verborgen blijft omdat kinderen de woorden niet hebben om anderen te vertellen wat er is gebeurd.