Vier jaar nadat haar debuutfilm grote prijzen won op Locarno, zet de Frans-Costa Ricaanse regisseur Valentina Maurel voor het eerst voet op het Cannes-podium. Haar nieuwe film, Forever Your Maternal Animal, wordt vertoond in de sectie Un Certain Regard en draait om een jonge vrouw genaamd Elsa die terugkeert naar Costa Rica na haar studie in het buitenland.
Elsa herenigt zich met haar jongere zus Amalia, wiens stille teruggetrokkenheid contrasteert met de focus van de ouders op hun eigen innerlijke leven. Het verhaal onderzoekt de stille spanningen die ontstaan wanneer familieleden uit elkaar groeien terwijl ieder streeft naar persoonlijke vervulling.
Maurel beschreef haar selectie als onverwacht en diep betekenisvol. Ze ziet de uitnodiging als bewijs dat grote festivals nu een breder scala aan Latijns-Amerikaanse verhalen verwelkomen, vooral die van vrouwelijke regisseurs.
Ze merkte op dat Latijns-Amerikaanse cinema lijkt te evolueren voorbij eerdere verwachtingen die filmmakers dwongen om mannelijk geweld, armoede, conflict of drugs centraal te stellen. Die thema’s leken ooit noodzakelijk om een plek te veroveren op internationale evenementen, maar zowel makers als kijkers zijn het patroon moe.
Ondanks de positieve verschuiving benadrukte Maurel dat er nog veel werk te doen is. Dit jaar staan er geen Latijns-Amerikaanse films in de hoofdcompetitie van Cannes. Toch biedt de sterkere vertegenwoordiging in andere secties haar echte aanmoediging voor de toekomst.
Het project ontstond uit Maurels eigen frustratie nadat haar eerste film zich richtte op een vader-dochterband en het perspectief van de moeder onbenoemd liet. Ze had ooit tegen een interviewer gezegd dat haar volgende verhaal een moeder zou onderzoeken, en dat idee kreeg vaste vorm.
Het resultaat is een verhaal over de moeilijkheid om een artistiek leven te combineren met de eisen van het opvoeden van een ander. Maurel putte rechtstreeks uit haar persoonlijke omstandigheden om het materiaal vorm te geven.
Maurel herenigde zich met actrices Daniela Marín Navarro en Reinaldo Amien Gutiérrez. Ze voegde de Mexicaanse actrice Marina de Tavira toe om de moeder te spelen, op zoek naar een ervaren actrice die clichés kon vermijden en een gelaagde prestatie kon leveren.
De Tavira’s intellectuele benadering van de rol sprak de regisseur aan, die een actrice wilde die de volledige complexiteit van het moederschap kon tonen.
Maurel woont momenteel in Europa en is afhankelijk van Europese coproductiefondsen, maar blijft vastbesloten om in Costa Rica te filmen. Ze wees suggesties om de productie naar Colombia te verplaatsen van de hand en hield vol dat het verhaal de specifieke straten en ritmes van Zapote, de San José-buurt waar ze opgroeide, nodig had.
Haar prioriteit was een film te maken die direct herkenbaar is voor Costa Ricaanse kijkers door authentieke locaties en natuurlijke beweging door de stad.
Na het festival hervat Maurel het montagewerk aan haar volgende project, een biografie van de Costa Ricaanse voetbalster Shirley Cruz. Ze regisseert de film samen met Felipe Zúñiga.
Ze benadrukte het belang van een gestage stroom nieuwe films om voort te bouwen op de recente vooruitgang voor filmmakers uit de regio.