Het in Parijs gevestigde verkoopbedrijf Urban Sales heeft de internationale rechten verworven op de docufictiefilm Small Talk, die in wereldpremière gaat op het komende Locarno Film Festival.
Het agentschap, geleid door Frédéric Corvez, zal de film tijdens het Zwitserse evenement aan kopers presenteren, waar hij is geselecteerd voor de sectie Filmmakers of the Present. Het Locarno-festival loopt van 5 tot 15 augustus en geldt als de grootste filmmarkt van Europa in de zomermaanden.
De in Genève gevestigde filmmaker Mateo Ybarra regisseert het project. Madeline Robert is de producent. Beiden zijn vooraanstaande figuren in de Zwitserse documentairewereld en bekleden functies bij het festival Visions du Réel.
Ybarra's vorige werk, Over the Hills, onderzocht mannelijkheid binnen het Zwitserse leger. Small Talk richt zich op een andere pijler van de Zwitserse identiteit door de opvoeding van jonge vrouwen uit welgestelde families te volgen.
De Franse actrice Hélène Bares speelt Charlie, een buitenstaander uit de arbeidersklasse die zich inschrijft voor een zomercursus van zes weken aan de echte Villa Pierrefeu boven het Meer van Genève. De school is de laatste overgebleven finishing school van Zwitserland. Het collegegeld bedraagt €30.000, waardoor vrijwel alle deelnemers afkomstig zijn uit de internationale high society.
Charlie's achtergrond onderscheidt haar meteen. Haar felblauwe jas trekt blikken, haar gebaren lijken te uitbundig en haar carrièreambities verschillen sterk van die van haar medestudentes, die luxe shopuitjes plannen. Medestudentes proberen haar etiquette bij te brengen tijdens informele gesprekken.
Dit is precies wat we zoeken bij de aankoop van een film: iets eigens, hier in vorm, rauwe realisme en hoofdpersonage, maar met een internationale aantrekkingskracht. Centraal staat een instituut dat zowel fascineert als afstoot, en die spanning bleef ons lang bij na het zien van de film.
De film combineert documentaire observatie met geacteerd spel. Bares levert een volledig geacteerde hoofdrol als Charlie, die worstelt met basale taken zoals correct zitten of een pen vasthouden. Ze verzet zich steeds meer tegen de veronderstelde natuurlijke superioriteit die haar medestudentes uitdragen.
Door feedback, correcties en goedbedoelde adviezen worden haar manieren van doen subtiel in twijfel getrokken en bijgestuurd. Polijsten onthult hier zijn stille geweld: een proces van aanpassing dat via zorg werkt in plaats van dwang. Op Villa Pierrefeu is small talk geen triviale conversatie, maar een streng aangeleerd instrument om elitecodes te navigeren. De film behandelt small talk als een plek waar normen, hiërarchieën en machtsverhoudingen worden vormgegeven.
Overheadshots tonen de intensiteit van het curriculum, dat 216 uur les en 45 examens omvat en leidt tot een diploma in internationale etiquette.
Ybarra concludeert dat het verhaal uiteindelijk onderzoekt wat een plek als Villa Pierrefeu nog steeds onthult over gender, klasse en macht in de hedendaagse samenleving.