In het voetbal, net als in zoveel andere aspecten van het leven, zorgt het verstrijken van de tijd er meestal voor dat iedereen op zijn plek komt. Soms bevestigt het voorspellingen en soms geeft het gelijk aan wie destijds niet overtuigde. Die dynamiek begint zich te herhalen bij Real Madrid met de uitdagingen die Xabi Alonso probeerde op te lossen tijdens zijn periode op de bank van de club.
Een van de grootste uitdagingen voor Xabi Alonso was het correct positioneren van Fede Valverde. De energie van de Uruguayaan, zijn vermogen om afstanden te overbruggen en zijn komst in de zestien maken hem tot een speler met grote impact, hoewel zijn veelzijdigheid complicaties kan opleveren als hij te veel taken tegelijk moet vervullen. Fede Valverde zelf gaf in september 2025 duidelijk aan dat hij zich niet prettig voelt als vleugelverdediger en die positie nooit heeft geleerd.
José Mourinho heeft ervoor gekozen hem de laatste wedstrijden als noodoplossing op de flank te gebruiken. Het team heeft in beide duels een achterstand weggewerkt met de Uruguayaan op die positie. De recente overwinning tegen Roma toonde opnieuw de beperkingen van het dubbele middenveld met Tchouaméni en Fede Valverde. Het probleem zat nooit in de kwaliteit van de speler, maar in het vinden van de ideale context om die te benutten.
Een andere opvallende overeenkomst betreft Arda Güler. Real Madrid beschikt over spelers met kracht en loopvermogen, maar heeft ook profielen nodig die het spel kunnen vertragen, combineren en verdedigingen kunnen openbreken met precieze passes. De Turk biedt precies die optie dankzij zijn linkerbeen en speloverzicht.
Zijn invalbeurt in de wedstrijd tegen Roma, samen met Bernardo, versterkte het idee dat al in Valdebebas werd besproken. Xabi Alonso steunde hem vorig seizoen publiekelijk door te stellen dat het nodig was hem te blijven pushen en minuten te geven zodat hij een belangrijke speler zou worden.
Het meest complexe vraagstuk draaide om Vinicius. Xabi Alonso probeerde een duidelijke hiërarchie te creëren waarin geen enkele speler boven de technische beslissingen staat. De Braziliaan, gewend om de hoofdrol te spelen, zorgde voor een moment van spanning in de Clásico van oktober 2025 door zijn ongenoegen te tonen na zijn wissel. Dat incident markeerde het begin van het einde van de periode van de Baskische trainer.
Daarna bood Vinicius excuses aan aan teamgenoten, de club en de voorzitter. Xabi Alonso beschouwde de zaak als afgedaan en sloot represailles uit. De situatie toonde de moeilijkheid om eisen te stellen aan een ster zonder de relatie te schaden of autoriteit te verliezen. De club koos ervoor de speler te steunen.
José Mourinho staat nu voor zijn eigen versie van dat dilemma. De Portugees heeft de meritocratie verdedigd, maar heeft ook gewaarschuwd voor de risico's en de noodzaak om per speler verschillende strategieën toe te passen. Het evenwicht tussen prestatie-eisen en het behoud van de teamcohesie blijft cruciaal voor elke trainer van Real Madrid.