De uitdagingen die Xabi Alonso bij Madrid voorzag en die Mourinho nu erft

Positie van Valverde, rol van Güler en omgang met Vinicius komen weer naar voren als kernproblemen in de huidige fase van de witte club

In het voetbal, net als in zoveel andere aspecten van het leven, zorgt het verstrijken van de tijd er vaak voor dat iedereen op zijn of haar plek terechtkomt. Soms bevestigt het voorspellingen, soms geeft het gelijk aan wie destijds niet overtuigde. Iets daarvan begint zich nu af te tekenen rond Xabi Alonso, al is de kans voor hem misschien al verkeken.

Het Real Madrid loopt opnieuw tegen enkele van de uitdagingen aan die kenmerkend waren voor de periode van de Baskische trainer op de bank. De positie van Fede Valverde, de zoektocht naar creativiteit via Arda Güler en de manier waarop Vinicius wordt aangestuurd, staan weer centraal in het debat. Nu is het José Mourinho die antwoorden moet vinden op vragen die Alonso al had opgepakt.

Valverde ver van de dubbele pivot om maximaal te presteren

Een van de grootste uitdagingen voor Alonso was het bepalen van de ideale rol van de Uruguayaan. Zijn energie, loopvermogen en gevaar voor doel maken hem tot een speler met grote impact, maar zijn veelzijdigheid kan complicaties opleveren als hij te veel taken moet vervullen. Valverde heeft nooit onder stoelen of banken gestoken wat hij zelf prefereert: "Ik ben niet geboren om als back te spelen, ik ben daar ook niet in opgegroeid", verklaarde hij in september 2025.

Alonso probeerde de zaak te nuanceren door te stellen dat geen enkele speler om een andere positie had gevraagd, maar het ongenoegen was al ontstaan. Mourinho heeft hem in noodgevallen op de flank gezet. Madrid heeft zijn laatste twee wedstrijden gekeerd met de middenvelder op die positie, al toonde de recente zege tegen Roma de beperkingen van het dubbele pivot met Tchouaméni en Valverde.

Güler levert het creatieve profiel dat het team nodig heeft

Een tweede overeenkomst betreft de Turkse Arda Güler. De selectie beschikt over spelers met power en de capaciteit om ruimtes aan te vallen, maar heeft ook profielen nodig die het spel kunnen vertragen, combineren en verdedigingen kunnen openbreken met een precieze pass. De linkervoet en het overzicht van Güler stellen hem in staat om verbinding te maken met de aanvallers en richting te geven aan het balbezit.

Zijn invalbeurt in de wedstrijd tegen Roma, samen met Bernardo, onderstreepte dat idee. Alonso had het al in het voorgaande seizoen aangegeven: "We moeten hem blijven pushen en minuten investeren zodat hij een belangrijke speler wordt. Dat lukt en ik ben blij voor hem".

Vinicius en het evenwicht tussen eisen en autoriteit

Het gevoeligste punt draaide om Vinicius. Alonso probeerde een hiërarchie in te voeren waarin geen speler boven de beslissingen van de trainer staat. De Braziliaan, gewend om de hoofdrol te spelen, zorgde voor een van de meest gespannen momenten in die periode door zijn ongenoegen te tonen na zijn wissel in de Clásico van oktober 2025. Dat incident markeerde het begin van het einde van Alonso op de bank bij de Merengues.

Hij sprak vanuit het hart, met oprechtheid, en ik was daar zeer tevreden over

— Xabi Alonso, Na de Clásico van oktober 2025

Vinicius bood zijn excuses aan aan zijn teamgenoten, de club en de voorzitter. Alonso beschouwde de zaak als afgedaan en sloot represailles uit. De scène maakte een intern probleem zichtbaar: hoe eis je prestaties van een ster zonder de relatie te schaden of autoriteit te verliezen in de kleedkamer. De club koos ervoor de speler te steunen.

Mourinho staat nu voor zijn eigen versie van dat dilemma. Hij heeft meritocratie verdedigd, maar waarschuwde ook voor de risico's: "Meritocratie kent zijn risico's". De Portugees benadrukt dat sommige spelers een andere aanpak nodig hebben om hun niveau terug te vinden. Eisen stellen aan Vinicius betekent niet dat je hem niet helpt, en hem beschermen mag niet betekenen dat zijn minuten of positie losstaan van zijn prestaties.

Tags bij dit artikel