Madrid werd het epicentrum van een ongekende viering na de verovering van het tweede WK door de Spaanse selectie. Meer dan twee miljoen mensen vulden de straten van de hoofdstad om de kampioenen onder leiding van Luis de la Fuente te ontvangen, die niet alleen de titel maar ook het hart van het hele land hebben veroverd.
Het voertuig startte zijn route in Moncloa en reed langzaam door naar het Cibelesplein, omringd door een dichte menigte die vlaggen, sjaals en shirts zwaaide. Duizenden telefoons legden elk moment vast terwijl de spelers de trofee toonden, voortdurend zwaaiden en cadeaus verzamelden die vanaf de stoepen werden gegooid. De meeste aanwezigen waren kinderen en jongeren die eindelijk hun droom zagen uitkomen om een tweede ster te vieren.
De goal van Ferran Torres hoort nu bij de geschiedenis van het Spaanse voetbal en de aanvaller kreeg een van de grootste ovaties van de route. Naast hem genoot Marcos Llorente shirtloos van de rit en hield hij zijn eigen stijl aan met Freehuman-zonnebrillen en een fles champagne van 2500 euro. Lamine Yamal en Nico Williams bleven dansen en herhaalden hun bekende danspasjes die het publiek uitzinnig maakten.
De muziek klonk zonder onderbreking. Borja Iglesias trad op als officiële dj terwijl de microfoon van hand tot hand ging. Rodri, Gouden Bal van het toernooi, zat naast Gavi vooraan in het voertuig met de benen bungelend, wat emotionele momenten opleverde bij het publiek. De sfeer van pure vreugde bleef de hele tijd intact.
Verschillende spelers toonden trots op hun clubs. Baena, Llorente en Pubill toonden een vlag van Atlético Madrid, de enigen die de kleuren van hun club meedroegen tijdens de parade. Rodri sloot zich aan bij de foto in een gebaar dat de fans ontroerde. Het Cibelesplein raakte stampvol en diende als decor voor eerbetonen, waaronder het eerbetoon aan María Caamaño.
Het meest emotionele moment kwam toen de naam van Luis de la Fuente door het plein klonk. Zijn spelers renden om hem heen en tilden hem op in een hoogggooi die de eenheid van de groep symboliseerde. De bondscoach, zichtbaar gelukkig, pakte de microfoon en zong een lied van Julio Iglesias onder het gelach en applaus van zijn spelers.
Het feest ging verder met een eersteklas muziekline-up. Lola Índigo, Ana Mena, Aitana, Arde Bogotá en Viva Suecia vermaakten de menigte. De optreden van Aitana was extra emotioneel omdat haar nummer Superestrella het onofficiële volkslied van de selectie was geworden tijdens het toernooi. Spelers en fans zongen omhelst op het podium om een historische dag feestelijk af te sluiten.