Het WK is al in volle gang en de eerste indrukken van de favorieten zijn zeer ongelijk. In het geval van Engeland geeft de openingszege tegen Kroatië een duidelijke sensatie: onder leiding van Thomas Tuchel vibreert het team anders.
De prestaties van Gareth Southgate waren opmerkelijk, met halve finales in 2018 en finales op de EK’s van 2021 en 2022. Toch ontbrak het aan samenhang in een groep vol talent. Tuchel nam de uitdaging aan en nam lastige beslissingen die op het veld langzaam worden bevestigd.
Bij zijn presentatie als bondscoach gaf de Duitser aan dat hij zou voortbouwen op wat Southgate en de FA al hadden neergezet, met extra elementen om de grens van succes te overschrijden. Hij sprak zijn enthousiasme uit om met een bijzondere groep te werken en de droom op het WK 2026 waar te maken.
De kwalificatiefase was feilloos: zeges in alle wedstrijden, 22 doelpunten voor en nul tegen. Dat gaf Tuchel het vertrouwen om een selectie op maat samen te stellen, waarbij hij spelers als Harry Maguire, Trent Alexander-Arnold, Cole Palmer en Phil Foden liet vallen. Na de wedstrijd tegen Kroatië roepen die afwezigheden geen discussie meer op.
Hoewel de spelers anders zijn, doet het systeem denken aan het Chelsea dat Tuchel naar Europees succes leidde. Het team kiest voor intensiteit, hoog druk zetten en verticaliteit. De coach zelf vatte het samen: de stijl moet de waarden van het land en de sterkste competitie ter wereld weerspiegelen, met meer gewonnen duels en meer aanwezigheid in de vijandelijke zestien.
In het debuut pakten Declan Rice en Elliot Anderson de bal en zetten snelle aanvallen op. Harry Kane creëerde meer ruimte door diep te komen, Jude Bellingham vulde de ruimtes en Noni Madueke samen met Anthony Gordon fungeerden als echte pijlen. De trechter die tijdens het laatste EK zichtbaar was, is volledig verdwenen.
Na rust speelde Engeland soepeler dan ooit in een groot toernooi. Het leidde in schoten (21), had minder passes nodig om af te ronden (gemiddeld 21,7) en noteerde het hoogste percentage hoge verdedigende acties (69,4 %). Het hield iets meer dan 50 % balbezit, precies zoals Tuchel had gepland.
De eerste helft was niet goed genoeg. We misten vertrouwen, speelden te voorzichtig en namen het spel nooit echt over. We werden agressiever, wonnen veel meer duels en speelden met de intensiteit die ik vraag.
Er zijn nog details die moeten worden bijgeslepen. Kroatië creëerde met weinig gevaar en Tuchel corrigeerde op tijd met de invalbeurt van Morgan Rogers en de aanpassing van Reece James naast Anderson. Al met al was het eerste contact met het toernooi zeer bemoedigend. Zestig jaar na hun enige ster lijkt Engeland anders te gaan vibreren.