Tsjechisch documentairemaker en fotograaf Hana Jakrlová voelde een sterke band met Cuba toen ze er straten fotografeerde na een ontmoeting met dissident punkmuzikant Gorki Águila. De sfeer op het eiland riep herinneringen op aan haar eigen jeugd in communistisch Tsjecho-Slowakije.
Jakrlová herinnert zich haar aankomst in Cuba tijdens de vroege dooi in de Amerikaans-Cubaanse betrekkingen onder president Obama. Vrienden in New York vreesden snelle commercialisering, maar zij trof dezelfde stagnatie en propaganda aan die ze kende uit haar jeugd. De economische ontberingen en spirituele leegte voelden direct vertrouwd.
Na een geheime repetitie bij Águila thuis met zijn band Porno para Ricardo besloot ze haar werk op hem te richten. De groep was door de autoriteiten ondergronds gedreven en kon niet meer publiek optreden.
Jakrlová begon het project in 2014 als uitbreiding van haar fotoserie over Cubaanse anti-regimekunstenaars. Al snel besefte ze dat stilstaande beelden het verhaal niet volledig konden vertellen en begon ze zelf te filmen, later met een cameraman. Ze bezocht Cuba tien keer en verbleef in totaal bijna een jaar op het eiland.
De gerespecteerde Tsjechische cameraman Adam Ol’ha sloot zich aan bij de productie om indringende beelden te maken van Águila’s dagelijks leven. Ook lokale crewleden droegen bij, sommigen met ernstige gevolgen voor hun betrokkenheid.
De film toont een vrije geest die gevangen zit in een repressief systeem. Águila zat drie jaar in de gevangenis en ondervindt nog dagelijks vervolging. Jakrlová laat ook zijn innerlijke conflict zien tussen diepe liefde voor zijn vaderland en de scheiding van zijn familie, waaronder een kleinzoon die hij nooit heeft ontmoet.
Ik wilde de strijd laten zien van een vrije geest die in een kooi zit. Het leven van een kunstenaar en dissident die zijn hele leven heeft gewijd aan de strijd tegen een totalitair regime.
De autoriteiten stelden Águila uiteindelijk voor de keus: vertrek uit Cuba of terug naar de gevangenis. De documentaire volgt zijn vertrek en verschuift de focus naar het leven in ballingschap. Hij woont nu in Mexico terwijl hij wacht op een Amerikaans visum om zich bij zijn vrouw, dochter en kleinzoon in Florida te voegen.
De productie ondervond voortdurende politie-surveillance en bedreigingen. De crew ontliep arrestatie deels omdat het regime om zijn internationale imago geeft, al bleef de druk tijdens de hele opnames intens.
Jakrlová ziet een gedeelde drang naar vrijheid tussen haarzelf en Águila. Zij maakte als jongvolwassene de val van het communisme in Tsjecho-Slowakije mee, terwijl hij zijn leven lang verzet biedt tegen het Cubaanse systeem. Ze verbindt zijn vasthoudendheid met figuren als Václav Havel, Oswaldo Payá en Nelson Mandela.
De film ging in première op het Ji.hlava International Documentary Film Festival. Jakrlová merkt op dat de grootste productie-uitdaging het alomtegenwoordige disfunctioneren in Cuba was, maar dat Águila de betrouwbaarste partner in het project bleef.