President Donald Trump hield vrijdagavond een haperend en strijdbaar betoog tijdens het uitgestelde 2026 White House Correspondents' Dinner, een evenement dat oorspronkelijk voor april gepland stond maar werd uitgesteld nadat een schutter schoten loste in het Washington Hilton. De toespraak combineerde pogingen tot humor met scherpe kritiek op journalisten wier berichtgeving zijn regering uitdaagt.
Trump begon met het in twijfel trekken van de toon van de avond. “Laten we een beetje plezier hebben,” zei hij. “Wat doen we hier eigenlijk? Moet dit leuk zijn, moet ik serieus zijn, moet ik een komiek zijn?” Hij uitte ook frustratie over de prijzen die eerder waren uitgereikt, waarbij veel onderscheidingen gingen naar berichtgeving die zijn belangen tegenging. “Dit was geen makkelijke avond, al die prijzen,” merkte Trump op. “Heb ik daar iets over te zeggen?”
De president noemde specifieke journalisten bij naam, onder wie Kaitlan Collins van CNN en Josh Dawsey van The Wall Street Journal. De opmerkingen kwamen nadat prijzen waren toegekend aan verslaggevers die kritisch over zijn regering hadden geschreven.
Trump gebruikte het podium om oude grieven op te rakelen, waaronder het Correspondents’ Dinner van 2011 waarbij toenmalig president Barack Obama hem met scherpe grappen op de korrel nam. Hij herinnerde zich de avond met genoegen als een moment waarop hij het middelpunt van de aandacht was, hoewel de publieke herinnering daaraan sterk verschilt.
Het optreden bevatte lichtvoetig materiaal over bondgenoten als Nicki Minaj en Bari Weiss dat weinig respons kreeg. Trump schreef de matte ontvangst toe aan ongenoemde grappenmakers en leek zichtbaar ongemakkelijk toen hij zijn eigen populariteitscijfers aansneed, een onderwerp dat tijdens de toespraak aan bod kwam.
Waarnemers meldden een sfeer van ongemak terwijl Trump herhaaldelijk thema’s aansneed, waaronder de dalende kijkcijfers van de Oscars en langdurige kritiek op figuren als Chris Christie, Bruce Springsteen en Jane Fonda. De toespraak ging ook in op inflatie en een impopulaire oorlog in Iran als factoren die bijdragen aan verminderde publieke belangstelling.
De vreemde en soms ondoorgrondelijke geest die ons nog niet zo lang geleden uitspraken als “the late, great Hannibal Lecter” schonk, is nu gefixeerd op een publiek dat, geconfronteerd met inflatie en een impopulaire oorlog in Iran, niet meer lacht.
Trump sloot af met een grap over een herverkiezing in 2028, ondanks constitutionele beperkingen, hoewel zijn toon weinig overtuiging uitstraalde. De avond benadrukte hoe de president zich blijft richten op prijzen, media-aandacht en oude rivaliteiten, terwijl de bredere publieke belangstelling lijkt af te nemen.