Amerikaanse president Donald Trump begon dinsdag een driedaags bezoek aan Azië, waarbij hij gesprekken voerde met regionale leiders en zich open toonde voor een bilateraal gesprek met de Russische president Vladimir Putin later deze week.
De president sprak dinsdagavond met Quad-leiders in de Filipijnen. De groep bestaat uit de Japanse premier Sanae Takaichi, de Indiase premier Narendra Modi en de Australische premier Anthony Albanese. Het was de eerste top van de vier landen in twee jaar.
Het informele bondgenootschap, opgericht om de groeiende regionale invloed van China tegen te gaan, zal naar verwachting de nadruk leggen op economische veiligheid tijdens de besprekingen. Trump sprak zijn verwachting uit over zijn aankomende bezoek aan China, waar een historische trilaterale ontmoeting met Putin en de Chinese president Xi Jinping gepland staat.
De korte tour eindigt donderdag in Shenzhen, China. Bij het uitstappen van Air Force One in Manilla stak Trump zijn vuist op en werd hij begroet door een plaatselijk orkest dat het hit uit de jaren zeventig YMCA speelde, een nummer dat vaak op zijn verkiezingsbijeenkomsten te horen is.
Tijdens het bezoek merkte Trump op dat de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un interesse toonde om de bijeenkomsten in China bij te wonen. Hij verklaarde ook dat de Verenigde Staten China binnen tien maanden zouden overtreffen in de productie van zeldzame aardmetalen.
De aankomst valt samen met verhoogde aandacht voor de rol van Zuidoost-Azië in vermeende Chinese pogingen om geavanceerde Amerikaanse chips voor kunstmatige intelligentie te smokkelen. Maandag kondigde het Amerikaanse ministerie van Handel enkele van de strengste AI-exportbeperkingen in jaren aan, gericht op vier ASEAN-landen.
Later dinsdag staat de president gepland om deel te nemen aan de ondertekening van een handelsakkoord tussen de VS en Thailand, bevestigde het Witte Huis. De Azië-reis biedt Trump een platform om internationaal kracht te tonen na de nederlaag van zijn partij bij de tussentijdse verkiezingen, waardoor de Democraten de controle over het Congres kregen en de mogelijkheid om zijn buitenlandse en binnenlandse prioriteiten te beperken.