- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Voormalige leden en gevierde acteurs werken samen aan 'Father’s House' om controlemechanismen buiten religieuze sekten bloot te leggen

Het hybride documentaire Father’s House (Faderhuset) maakt maandagavond zijn wereldpremière in de Doc@PÖFF International Competition op de 30e editie van het Tallinn Black Nights Film Festival in Estland. De film onderzoekt controle en manipulatie binnen een Deense christelijke sekte die actief was in de jaren negentig en nodigt kijkers uit om na te denken over hoe vergelijkbare dynamieken in het dagelijks leven werken.

Voormalige leden begeleiden reenactments met gevierde cast

Trine Dyrholm speelt Ruth, de sekteleidster, terwijl David Dencik voormalig lid Jerry Jensen vertolkt. De cast wordt verder aangevuld met Laura Kronborg Kjær en Emma Sehested Høeg. Voormalige sekteleden werkten nauw samen met de acteurs om echte ervaringen na te spelen, waarbij getuigenissen en dramatische scènes worden gecombineerd. Het project is een samenwerking tussen regisseurs Adam Nielsen, Andreas Koefoed en Eva Mulvad. DR Sales verzorgt de internationale distributie en de Deense bioscooprelease staat gepland voor later deze maand.

Actrice benadrukt onderzoek boven acteren

Dyrholm beschrijft het proces als een gezamenlijk onderzoek naar gedrag in plaats van traditioneel personagewerk. Ze ging het project in met groot respect voor de voormalige leden die de gebeurtenissen hebben meegemaakt. De nadruk lag op de situaties, de manipulatietactieken en de onderliggende mechanismen in plaats van op conventionele acteerkwesties.

Het was een gezamenlijk onderzoek naar gedrag in alle scènes. Dat was het experiment. Voor mij ging het niet om het personage, maar meer om de manipulatie, de situaties en de mechanismen.

Filmmakers zetten in op veiligheid en gedeelde verantwoordelijkheid

Mulvad benadrukt de noodzaak om deelnemers te beschermen zonder hun leven over te nemen. Het team bleef gedurende het hele proces transparant en checkte voortdurend hoe iedereen zich voelde en wat de intenties waren. Een psycholoog was tijdens de productie beschikbaar om eventuele herlevende trauma’s op te vangen. Jerry Jensen geeft aan zich gedurende het hele proces gesteund en veilig te hebben gevoeld.

Dit is geen spelletje, het is iemands leven. Je moet mensen dus beschermen. Maar het is ook verkeerd om ze te veel te beschermen.

Overlevenden wijzen slachtofferrollen af en eisen complexiteit

Jensen wilde zelf eigenaar blijven van zijn keuzes uit het verleden en niet alleen als slachtoffer worden neergezet. Hij wilde dat de film zowel de moeilijke periodes als de momenten van verbondenheid binnen de gemeenschap zou laten zien. De regisseurs vermeden een simplistische goed-tegen-kwaad-framing die het publiek het gevoel zou geven superieur te zijn.

Het was heel belangrijk voor mij om niet als slachtoffer te worden neergezet. Het was belangrijk voor mij om verantwoordelijkheid te nemen voor mijn daden. Alles is niet zwart-wit, goed en kwaad. Het is heel complex.

Film waarschuwt voor bredere vormen van controle

De makers presenteren het verhaal als een universeel onderzoek naar hoe macht geleidelijk wordt afgestaan in families, op het werk, in verkoopsituaties en online. Dyrholm hoopt dat het project bredere gesprekken op gang brengt over de bescherming van jongeren tegen dwangmatige omgevingen. Mulvad merkt op dat de mechanismen die in de sekte zichtbaar zijn, in verdunde vorm overal in de samenleving voorkomen en herinnert kijkers eraan dat niemand immuun is.

We moeten het naar een universeler niveau tillen en het over manipulatie hebben. Want het gaat niet alleen over deze religieuze sekte. We wilden begrijpen hoe zoiets kon gebeuren.