De jaren 2010 vormden een opvallende periode voor sitcoms, die de traditionele netwerktelevisie en de vroege streaminggolf overbrugden en series opleverden die humor combineerden met sterke personageontwikkeling en sociale observatie. Veel van deze series begonnen eind jaren 2000 maar bereikten hun grootste culturele impact in het daaropvolgende decennium, met lof voor inventief vertellen en ensembleoptredens.
Op nummer acht staat Broad City, de hit van Comedy Central bedacht door en met Ilana Glazer en Abbi Jacobson. Gebaseerd op hun eerdere webserie volgt de show twee jonge vrouwen die banen, relaties en het stadsleven navigeren met talloze door marihuana veroorzaakte misverstanden. Ondersteunende spelers zijn onder meer Hannibal Buress en Arturo Castro.
De serie onderscheidt zich door de mix van absurde situaties en oprechte warmte, waarbij standaard sitcomformules worden vermeden ten gunste van imperfecte, authentieke hoofdpersonen. Critici prezen de vijf seizoenen om de slimme scripts en de empowering ondertoon die nog steeds resoneren.
Op de zevende plaats staat Brooklyn Nine-Nine, bedacht door Michael Schur en Dan Goor. De serie draait om rechercheurs op een politiebureau in Brooklyn die wennen aan hun strenge captain Raymond Holt. Andy Samberg speelt de immature Jake Peralta tegenover de doodse kalmte van Andre Braugher als Holt, met een sterke ensemblecast inclusief Terry Crews en Stephanie Beatriz.
De show combineert de structuur van een politieserie met excentrieke kantoorcomedy en doordachte commentaar, waarbij de botsing tussen Peralta’s chaos en Holts beheersing de meeste humor drijft.
Op de zesde plaats komt Community, Dan Harmons inventieve serie over een onwaarschijnlijke studiegroep op een fictieve school in Colorado. Joel McHale, Gillian Jacobs, Alison Brie en Donald Glover dragen de cast, samen met Ken Jeong en Chevy Chase.
De show spot op slimme wijze met en viert televisieclichés via experimentele afleveringen, alternatieve werkelijkheden en popcultuurreferenties die het onderscheidden tijdens de oorspronkelijke uitzending.
Op de vijfde plaats staat Schitt’s Creek, de familiecomedy van Eugene en Dan Levy over de ooit rijke familie Rose die gedwongen wordt tot het leven in een klein stadje. Catherine O’Hara’s vertolking van Moira Rose kreeg brede lof en meerdere prijzen.
Wat begon met bescheiden kijkcijfers groeide uit tot een geliefde serie dankzij scherpe dialogen over persoonlijke groei en acceptatie, alles verpakt in theatrale, hartelijke humor.
Op nummer vier staat Parks and Recreation, de mockumentary van Greg Daniels en Michael Schur met Amy Poehler als ambitieuze ambtenaar Leslie Knope. Het ensemble van de parksafdeling in Pawnee bestaat uit Nick Offerman, Aubrey Plaza en Chris Pratt.
De show vond aanvankelijk langzaam een publiek, maar werd later een cultureel ijkpunt door de focus op vriendschap, burgerplicht en feelgood-ambitie die latere comedies beïnvloedde.
De derde plaats is voor Modern Family, bedacht door Christopher Lloyd en Steven Levitan. De langlopende serie volgt drie met elkaar verbonden huishoudens in Los Angeles onder leiding van Ed O’Neill, Sofía Vergara en Julie Bowen.
De single-camerastijl en de directe interviews met de camera hielpen het format populair te maken en leverden consistente humor over hedendaagse gezinsdynamiek, met uiteindelijk 22 Emmy’s.
Op de tweede plaats staat The Big Bang Theory, de serie van Chuck Lorre en Bill Prady over natuurkundigen en hun buren in Pasadena. Johnny Galecki, Jim Parsons en Kaley Cuoco leiden een cast die later werd uitgebreid met Mayim Bialik en Melissa Rauch.
De show maakte nerdy verwijzingen tot mainstream entertainment en ontwikkelde zich tot een verhaal over duurzame vriendschappen over twaalf seizoenen, met meerdere spin-offs als gevolg.
Bovenaan de lijst op nummer één staat Veep, Armando Iannucci’s HBO-serie over vicepresident Selina Meyer en haar ruziënde staf. Julia Louis-Dreyfus levert een opvallende prestatie naast Anna Chlumsky en Tony Hale.
De bijtende dialogen en scherpe blik op ego’s en bureaucratie in Washington maakten het een van de meest invloedrijke politieke comedies van het tijdperk, die jaren na de finale nog relevant bleef.