- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Sergio Leone domineert deze lijst van in Italië geproduceerde klassiekers die het western-genre hebben hervormd met stijl, geweld en onvergetelijke soundtracks.

Spaghetti-westerns ontstonden als een apart subgenre van westernfilms, voornamelijk gemaakt in Italië in de jaren zestig en zeventig. Deze producties hadden vaak Italiaanse regisseurs en crewleden en werden soms in Europa opgenomen, waardoor ze een frisse, rauwe kijk op het Amerikaanse Wilde Westen brachten.

Sergio Leone geldt als de meest invloedrijke regisseur in dit genre, terwijl acteurs als Clint Eastwood en Franco Nero iconen werden door hun rollen. De lijst hieronder rangschikt de tien beste voorbeelden op basis van hun impact, vakmanschap en blijvende aantrekkingskracht.

Keoma sluit het gouden tijdperk af met familieconflicten en rauwheid

Keoma verscheen in 1976, na de hoogtijdagen, maar krijgt nog steeds erkenning voor zijn rauwe energie. Franco Nero speelt een meedogenloze revolverheld die verwikkeld raakt in een conflict met drie halfbroers en lokale boeven. Regisseur Enzo G. Castellari levert degelijke actie en melodramatische momenten die ondanks de latere releasedatum overtuigen.

A Fistful of Dollars lanceert Leone's visie

Sergio Leone brak door met deze western uit 1964. Clint Eastwood speelt de Man met Geen Naam in een verhaal dat losjes is gebaseerd op de Japanse film Yojimbo. De film zette de standaard voor stijlvol geweld en introduceerde componist Ennio Morricone bij een internationaal publiek.

The Big Gundown toont Lee Van Cleef als premiejager

Lee Van Cleef staat centraal in deze film uit 1967, geregisseerd door Sergio Sollima. Hij speelt een efficiënte premiejager op zijn laatste gevaarlijke opdracht. De film vermijdt clichés dankzij een strak tempo en Van Cleefs dominante aanwezigheid.

The Mercenary bouwt spanning op naar een sterke finale

Sergio Corbucci regisseerde deze film uit 1968 die Leone's stijl weerspiegelt maar toch een eigen weg inslaat. Het verhaal wordt soms ingewikkeld, maar de krachtige afloop maakt het memorabel. De film bevat ook Zapata-western-elementen die verbonden zijn met de Mexicaanse Revolutie.

Once Upon a Time... the Revolution verkent donkere revolutionaire thema's

Ook bekend als Duck, You Sucker of A Fistful of Dynamite, vormt deze Leone-film uit 1971 het middenstuk van zijn thematische trilogie. Hij duikt in de Mexicaanse Revolutie met een onstabiele, radicale energie en momenten van echte duisternis.

Django levert grafisch geweld en iconische beelden

Sergio Corbucci's klassieker uit 1966 toont Franco Nero als een revolverheld die een doodskist door de woestijn sleept. De film onderscheidt zich door zijn grafische schietpartijen naar de maatstaven van de jaren zestig en een gedenkwaardige score die losstaat van Morricone's werk. Hij inspireerde later Quentin Tarantino's Django Unchained.

For a Few Dollars More tilt Leone's vakmanschap naar een hoger niveau

Het vervolg uit 1965 brengt Clint Eastwood opnieuw samen met Lee Van Cleef als Colonel Mortimer. De twee mannen jagen om verschillende redenen op hetzelfde doelwit. Verbeterde regie en een sterkere Morricone-score markeren een duidelijke vooruitgang ten opzichte van de eerste film.

The Great Silence maakt premiejagers tot schurken

Sergio Corbucci's film uit 1968 keert de verwachtingen om door premiejagers tot angstaanjagende antagonisten te maken. Klaus Kinski voegt dreiging toe en Morricone levert opnieuw een sterke score. Het verhaal bouwt op naar een onvergetelijke conclusie die geduldige kijkers beloont.

Once Upon a Time in the West overbrugt Leone's stijlen

Leone's epos uit 1968 combineert Italiaanse en Amerikaanse productie-elementen. Het bevindt zich qua toon en ambitie tussen de Dollars-trilogie en zijn latere revolutionaire film. Velen beschouwen het als een van de beste westerns, ongeacht de herkomst.

The Good, the Bad and the Ugly definieert het subgenre

Leone's meesterwerk uit 1966 vat alles samen wat spaghetti-westerns groot maakt in één film. Drie mannen jagen op begraven goud te midden van de Burgeroorlog. Spectaculaire regie, sterke prestaties en Morricone's score zorgen voor ongeëvenaard entertainment.