Veteraan Tony Shalhoub heeft zijn persoonlijke leven al jarenlang afgeschermd van de publiciteit, ook al strekt zijn carrière zich over decennia in Hollywood uit. Nu heeft de ster van Monk en The Marvelous Mrs. Maisel de krachten gebundeld met zijn dochter Josie Shalhoub voor een nieuw memoir dat de spotlight juist op hun uitgebreide familie richt.
Josie beschreef haar vader als zeer geliefd, maar bewust bescheiden. Ze legde uit dat opgroeien in Los Angeles betekende dat beroemdheden overal waren, maar dat Shalhoub actief tabloid-aandacht en pr-inspanningen vermeed om een gezonde balans tussen werk en privé te behouden.
Mijn vader is geliefd. Maar opgroeien in Los Angeles, beroemdheden zijn er voor het oprapen, en mijn vader is heel privé en wilde heel bewust uit de tabloids blijven.
Shalhoub, nu 73, trouwde in 1992 met actrice Brooke Adams, 77. Adams had Josie al geadopteerd voor het huwelijk, en Shalhoub adopteerde haar later ook. Het stel adopteerde twee jaar daarna een tweede dochter, Sophie. Shalhoub zelf is de negende van tien kinderen van ouders Helen en Joe Shalhoub, die in 1920 uit een dorp buiten Beiroet kwamen.
Het vader-dochterduo schreef het memoir getiteld We Thought They’d Never Leave om hun uitgestrekte familiebijeenkomsten in de zomer in Wisconsin vast te leggen. Deze evenementen trekken vaak meer dan vijftig familieleden en combineren traditie met de uitdagingen om iedereen samen te brengen.
Ik zou niet zeggen dat het makkelijk is. Ik zou ook zeggen, en dat zeggen we in het boek, het is ook geen vakantie. Het is iets anders. Het vraagt inspanning. Maar het is wel, weet je, lonend.
Josie beaamde dat gevoel en merkte op dat de bijeenkomsten meer aanvoelen als een congres dan als een vakantie. Ze benadrukte hoe belangrijk het is om verschillen opzij te zetten tijdens deze gelegenheden, ook als dat moeilijk is.
Lezers die op zoek zijn naar schandalige details zullen die in het boek niet vinden. Josie maakte duidelijk dat haar vader een eenvoudig leven leidt zonder verborgen verhalen. Het memoir belicht juist familierrecepten, waaronder een geliefd Libanees gerecht van gevulde druivenbladeren met kruiden, vlees, tomaten en rijst.
En dit is, nou ja, ten eerste is er niets te vertellen. Mijn vader is brandschoon. Er zitten geen skeletten in zijn kast!
Shalhoub moedigde lezers aan om het recept voor de druivenbladeren te proberen en noemde het gerecht een levenslange traditie die het best warm wordt geserveerd.