To Live and Die in L.A. blijft William Friedkins felste urbane thriller

De misdaadklassieker uit 1985 combineert brute moraliteitsverhalen met baanbrekende achtervolgingen en doorbraakprestaties van William Petersen en Willem Dafoe

William Friedkin liet een blijvende indruk achter op de cinema met intense, straatgerichte thrillers die de rauwheid van Amerikaanse steden vastlegden. To Live and Die in L.A. behoort tot zijn sterkste werken, een misdaaddrama uit 1985 dat hoge inzet combineert met scherpe vragen over goed en kwaad.

Friedkin portretteert Los Angeles als een levend personage

Het verhaal volgt twee agenten van de geheime dienst die een bekwame valsemunter achtervolgen door een door de zon verschroeide, moreel troebele versie van Los Angeles. Friedkin maakt de stad zelf tot een centrale aanwezigheid, met strakke beelden en een gevoel van voortdurend gevaar. De film is gebaseerd op een roman van voormalig agent Gerald Petievich en levert een van de hardste misdaadverhalen van het decennium.

Cinematograaf Robby Müllers werk geeft de film een kenmerkende uitstraling die zowel mooi als hard aanvoelt. Kijkers ervaren de hitte en spanning in elk shot, vooral in een nieuwe 4K-presentatie die de originele filmstock benadrukt.

Vroege hoogtepunten in de carrière van Petersen en Dafoe

William Petersen speelt agent Richard Chance, een gedreven operative wiens methodes ethische grenzen overschrijden. De rol betekende een grote stap vooruit na een kleinere rol in Michael Manns Thief en hielp Petersen op weg naar hoofdrollen in films als Manhunter.

Willem Dafoe vertolkt de berekenende vervalser Rick Masters. Al opgemerkt door eerder onafhankelijk werk, brengt Dafoe een kille scherpte in het personage die zijn latere reputatie voor intense schurkenrollen voorspelde.

Iconische achtervolgingen versterken Friedkins actie-erfenis

Friedkin bewijst opnieuw een meester te zijn in voertuigactie. De film bevat een achtervolging tegen het verkeer in op de snelweg die wedijvert met de beroemde scène uit The French Connection. Petersen deed veel van het autorijden zelf, wat echt risico toevoegde aan de al intense beelden.

Het was alleen door de genade van God dat niemand gewond of gekwetst raakte — of stierf door dat alles.

— William Friedkin, Interview met de New York Post

De regisseur wilde zijn eerdere prestatie overtreffen en slaagde daarin. De scène blijft een maatstaf voor realistische, high-speed actie die spanning boven spektakel stelt.

Waarom de film nog steeds resoneert

De synth-gedreven score van Wang Chung versterkt de sfeer van die tijd, waarbij het titelnummer nog steeds populair is. Meer dan dertig jaar na de release blijft de film overeind als een compleet pakket: sterke prestaties, opvallende beelden en een verhaal dat gemakkelijke antwoorden over rechtvaardigheid en corruptie weigert.

Voor bewonderaars van Friedkins oeuvre of fans van misdaadcinema uit de jaren tachtig biedt een herbezoek aan To Live and Die in L.A. elke keer nieuwe beloningen.

Tags bij dit artikel