The Adventures of Pluto Nash: Eddie Murphy's maanflop van 100 miljoen dollar

Hoe een dure sciencefictionkomedie met een sterrencast een van Hollywoods duurste mislukkingen werd.

Het verhaal speelt zich af op een gekoloniseerde maan in 2087. The Adventures of Pluto Nash volgt de voormalige smokkelaar Pluto Nash, gespeeld door Eddie Murphy, die nu een bloeiende nachtclub runt. Hij verwierf de zaak jaren eerder van een vriend om hem te beschermen tegen druk van de maffia en maakte er een toonaangevende bestemming op de maan van.

Plot ontvouwt zich te midden van maffia en achtervolgingen

De problemen beginnen wanneer een mysterieuze gangster genaamd Rex Crater de club opeist. Na een explosieve aanval die de zaak vernietigt, vlucht Pluto samen met de nieuwe serveerster Dina, gespeeld door Rosario Dawson, en zijn androïde metgezel Bruno, vertolkt door Randy Quaid. Hun reis onthult meer over Crater terwijl ze een bonte verzameling maanbewoners tegenkomen.

De ondersteunende cast bestaat verder uit Burt Young, Pam Grier, John Cleese, Luis Guzmán, Joe Pantoliano, Peter Boyle en James Rebhorn. Regisseur Ron Underwood combineerde slapstick met een sciencefictionverhaal over misdaad.

Recordbudget leidt tot historische verliezen

De productiekosten liepen op tot 100 miljoen dollar, grotendeels besteed aan cast en visuele effecten. De film bracht wereldwijd slechts 7,1 miljoen dollar op en geldt als een van de grootste financiële mislukkingen in de filmgeschiedenis. Na inflatiecorrectie bedragen de verliezen ongeveer 172 miljoen dollar, meer dan bij latere titels als Jupiter Ascending en Wonder Woman 1984.

Critici en publiek oordelen hard

Recensenten gaven het project een goedkeuringspercentage van 6 procent op Rotten Tomatoes op basis van 88 kritieken. Voor Murphy, wiens eerdere films meestal succesvol waren, was dit een opvallende uitzondering. Latere projecten als Norbit en Meet Dave zetten een moeilijke periode voort, al bood de Shrek-franchise enige compensatie.

Ron Underwood blikt terug op creatieve botsingen

Underwood besprak de ervaring later in de podcast How Did This Get Made. Hij uitte zijn teleurstelling over het eindresultaat en prees de cast, met name zijn samenwerking met Murphy. Wel merkte hij op dat Murphy een rechttoe-rechtaan sciencefictiontoon wilde, waarbij humor uit de acteerprestatie moest komen, terwijl het scenario komische elementen behield die voor inconsistentie zorgden.

Murphy wasn't feeling that funny.

— Ron Underwood, How Did This Get Made? podcast

Een gebrekkige film met enkele pluspunten

Ondanks de reputatie heeft de film levendig production design en sterke bijdragen van de ensemblecast. Murphy straalt natuurlijke charme uit en Quaid levert humor als de androïde sidekick. Underwood, bekend van successen als Tremors en City Slickers, regisseerde daarna nog maar één speelfilm voordat hij zich op televisie richtte.

Het project kreeg een Razzie-nominatie voor Worst Picture en duikt regelmatig op in lijsten van de zwakste films van het decennium. Onbevestigde berichten uit die tijd suggereerden dat vroege testvertoningen tot kostbare reshoot leidden die het budget verder opdreven.

Tags bij dit artikel