Tenerife ontwaakte onder regen en waarschuwingen voor het noodweer dat de Canarische Eilanden teisterde. Incidenten door stormen en stroomuitval domineerden het nieuws op het eiland. De depressie leek af te nemen, maar niemand kon vermoeden dat de echte verwoesting van het veld van het Heliodoro Rodríguez López zou komen.
Jesús de Miguel, de 30-jarige aanvaller van CD Tenerife, overleed na een hartstilstand tijdens de wedstrijd tegen Andorra. De speler, die via een weg vol inspanning de weg naar het profvoetbal had gevonden, keerde na die botsing niet meer terug naar de kleedkamer.
De stand was gelijk toen de fatale actie plaatsvond. Jesús de Miguel botste hard op de doelman van Andorra, Jesús Owono. De spelers riepen direct medische hulp in en de aanvaller werd met spoed naar het ziekenhuis gebracht. In de uren daarna verslechterde zijn neurologische toestand en volgde het fatale einde.
De Tenerife-supporters en de voetbalwereld werden door verdriet overmand. Zinnen als "Hier regent het nooit, het is voor Jesús naar het eiland gekomen… om afscheid te nemen" deden de ronde onder wie het verhaal van de speler volgden.
Het voetbal hield op te tellen in het stadion. Er kwamen opmerkingen over de actie en de mogelijke manier om de aanvaller te stoppen, maar bij een tragedie hoeven geen schuldigen te worden gezocht. Zoals Jorge Valdano opmerkte: "Niemand en nergens is veilig voor een ongeluk" en "laten we geen schuldigen zoeken. Bij zoveel pijn is één slachtoffer al genoeg".
De laatste herinnering aan Jesús de Miguel op het veld bestond uit gefluit en kritiek vanaf de tribune. Niemand wist dat het zijn afscheid zou zijn. Die woorden krijgen nu een nog zwaarder gewicht.
CD Tenerife staat voor een leegte die niet snel zal worden opgevuld. Tijdens de eerbetonen in het stadion vroeg het publiek om rugnummer 9 te bewaren. "We moeten de 9 bewaren, het blijft altijd van hem", klonk het als belofte dat niemand anders het nog zal dragen.
Jesús de Miguel was meer dan een voetballer. Hij was ploeggenoot, vriend, echtgenoot en vader. Hij kwam vanuit Madrid via clubs als Navalcarnero en Castellón, waar hij vriendschappen sloot en zijn droom najaagde tot hij zich in Tenerife vestigde.
De zorg richt zich nu op hoe terug te keren naar de kleedkamer, te trainen en te spelen na het verlies van een van hen. "Iedereen heeft hulp nodig… de spelers, de vrouwen, iedereen. En ze zullen het verdriet uiteindelijk omzetten in kracht", klinkt het onder de mensen rond het team.
De Tenerife-supporters hebben hun nabijheid getoond: "We kunnen hem niet terugbrengen, maar we laten hen niet alleen lopen". Elke terugkeer naar het Heliodoro zal eraan herinneren dat een deel van hen daar is achtergebleven.
Weinig woorden en veel waarheid. Een woeste honger en een gulzig karakter. Op het veld… tot het einde zonder omkijken. Drie maanden geleden ben ik getrouwd, de dag voor de eerste verjaardag van je dochter. Zonder je afwezigheid te willen rechtvaardigen, was jij de eerste persoon die ik op weg naar het altaar zag, naast je prachtige vrouw. Ik voel dat je me in je wereld hebt toegelaten en ik wil je niet uit de mijne laten verdwijnen. Je zult nooit sterven, Demigol! Ik hou van je uit het diepst van mijn hart.
Jesús de Miguel laat een nalatenschap na van doorzettingsvermogen, een constante glimlach en doelpunten die in de hemel zijn gescoord. Het Spaanse voetbal herinnert zich een aanvaller die zijn plek heeft verdiend door hard werken en die nu voortleeft in de herinnering van wie van hem hielden.