Het eiland Tenerife ontwaakte onder regen en weeralarmen, maar de echte klap kwam van het veld in het Heliodoro Rodríguez López. De dertigjarige aanvaller Jesús de Miguel kreeg een hartstilstand tijdens de wedstrijd tegen Andorra en overleed enkele uren later in het ziekenhuis. Wat begon als een gewone voetbalmiddag, veranderde in een dag van diepe rouw voor de club en de hele Spaanse sport.
De stand was gelijk toen de harde botsing plaatsvond tussen Jesús de Miguel en de Andorra-keeper Jesús Owono. De spelers riepen meteen om medische hulp en de aanvaller werd met spoed afgevoerd. Tenerife meldde eerst een verslechtering van de neurologische toestand en kort daarna het tragische nieuws. Niemand in het stadion had kunnen vermoeden dat deze actie het einde van zijn leven zou betekenen.
We zijn niemand, Joel.
Jesús de Miguel had de weg naar het profvoetbal via een zware route afgelegd. Hij speelde onder meer voor Navalcarnero voordat hij zich vestigde bij CD Tenerife, waar hij een vaste plek als centrumspits veroverde. Maandag speelde hij zijn gebruikelijke wedstrijd, maar die middag keerde hij niet terug naar de kleedkamer en trainde hij nooit meer.
Sommige supporters herinnerden zich met pijn dat de aanvaller het veld verliet onder het fluiten en opmerkingen als ‘waarom zet je hem in’. Niemand wist dat het zijn laatste minuten zouden zijn. Die omstandigheid maakt de tragedie nog zwaarder, al zijn de club en de fans het erover eens dat de aandacht nu moet uitgaan naar steun voor de familie en niet naar het zoeken van schuldigen.
Niemand en nergens is veilig voor een ongeluk. Misschien drijft ons onvermogen om het toeval te verklaren ons ertoe om schuldigen te zoeken.
Tijdens de eerbetonen in het stadion vroeg het publiek om het rugnummer 9 dat Jesús de Miguel droeg definitief uit de roulatie te nemen. De club en de spelers willen dat dit nummer altijd met zijn herinnering verbonden blijft en dat niemand het ooit nog draagt. De voetballer liet vooral een indruk na als teamgenoot, vriend en vader, los van de doelpunten die hij maakte.
De familie, met zijn vrouw en zoon voorop, staat nu voor de zwaarste leegte. CD Tenerife en de Tenerife-supporters hebben massaal steun betuigd: ‘We kunnen hem niet terugbrengen, maar we laten hen niet alleen lopen’. Het voetbal zal terugkeren, maar pas als de teamgenoten er klaar voor zijn en met het nodige respect voor wie het zwaarst getroffen zijn.
Vrienden zoals Manu Sánchez, met wie hij bij Castellón speelde, deelden emotionele berichten waarin ze zijn competitiedrang en zijn constante glimlach herdachten. Jesús de Miguel, ook wel Demi genoemd, blijft aanwezig in de herinneringen van wie hem binnen en buiten het veld waardeerde.