Het stadion Heliodoro Rodríguez López veranderde dit zaterdag in een plek van rouw en herinnering. Zonder bal of doelpunten bood het blauw-witte complex ruimte voor het laatste afscheid van Jesús de Miguel, de aanvaller die plotseling overleed en een diepe leegte achterliet bij CD Tenerife. Vertegenwoordigers van clubs uit de Primera en Segunda División stonden de aanhang bij in een bijeenkomst vol stilte, applaus en ingehouden emotie.
De lange rijen om het stadion binnen te komen weerspiegelden de impact van het verlies. De dreiging van storm Bruna zorgde voor minder toestroom, maar wie kwam, trof een sfeer die sterk afweek van normaal. Stilte overheerste het grootste deel van het afscheid, slechts onderbroken door spontaan applaus. Plotseling klonk de naam Demi krachtig door de tribune, zonder dat er een wedstrijd aan de gang was.
Deur nummer 9, het rugnummer dat Jesús de Miguel verdedigde, vulde zich met bloemen, sjaals, shirts en kaarsen. Het werd een ontmoetingsplek waar supporters afscheidsberichten achterlieten en even bleven bij zijn herinnering.
Het is heel moeilijk om hier te staan. Niemand is hierop voorbereid, noch op het vinden van de juiste woorden om afscheid te nemen van iemand die tot gisteren nog in de kleedkamer zat. Je blijft altijd een van ons.
Gallego prees zowel de voetballer als de nabije en natuurlijke persoon die Jesús de Miguel was. Hij herinnerde eraan dat wedstrijden eindigen en seizoenen voorbijgaan, maar dat de aanvaller deel blijft uitmaken van het leven van iedereen die met hem in de kleedkamer stond.
Felipe Miñambres, voorzitter van de club, herinnerde aan de verlegen en introverte speler die hij leerde kennen voordat hij naar Tenerife kwam. Hij benadrukte dat het iemand was die gaf zonder iets terug te vragen en dat zijn verlegenheid verdween binnen het strafschopgebied. “Er komen geen goals meer, maar wel een herinnering die voor altijd blijft”, aldus Miñambres.
Rayco García, grootste aandeelhouder van de club, bedankte voor de ontvangen medische zorg, de steun uit het nationale en internationale voetbal en de warmte van de aanhang. Hij sprak lovende woorden over UD Las Palmas en Miguel Ángel Ramírez voor hun steun voorbij elke rivaliteit.
García gaf een duidelijk signaal: Carla, de dochter van de voetballer, zal nooit alleen staan. Tenerife zorgt ervoor dat zij weet wie haar vader was en wat het betekende om het blauw-witte shirt te dragen. “We laten haar niets tekortkomen”, verzekerde hij.
Wanneer het verdriet wordt gedeeld, vermenigvuldigt de liefde zich.
Het afscheid eindigde met het voorlezen van een brief van de familie, die diep dankbaar was voor alle blijken van genegenheid. De naam Jesús de Miguel zal niet meer klinken bij goals in het Heliodoro, maar blijft voortleven in de tribunes, bij deur 9 en in het hart van de hele blauw-witte aanhang.