Supergirl-film brengt ruig ruimteavontuur naar DCU met Milly Alcock

Craig Gillespies duisterdere vervolg op Superman stuurt Kara Zor-El op een missie om Krypto te redden te midden van wraak en verlossing.

Het DC Universe zet zijn gedurfde expansie voort met de release van Supergirl, een standalone film die afstapt van de hoopvolle toon van Superman van vorig jaar en kiest voor een ruwer, volwassener verhaal rond Kara Zor-El.

Plot draait om reddingsmissie en persoonlijke verlossing

Het verhaal begint met een brute aanval door de meedogenloze outlaw Krem, die de hond Krypto vergiftigt en de familie van een jong meisje genaamd Ruthye vermoordt. Dit zet een reeks gebeurtenissen in gang die Kara meesleurt in een gevaarlijke interstellaire achtervolging. Nadat ze Krypto heeft teruggehaald na de gebeurtenissen in Superman, heeft Kara tijd doorgebracht met ronddrijven in de ruimte, zwaar drinken onder een rode zon die haar krachten neutraliseert en de smeekbeden van haar neef Clark Kent negerend om zich op Aarde te vestigen.

De verwonding van Krypto dwingt Kara haar verantwoordelijkheden onder ogen te zien. De hond vertegenwoordigt haar laatste band met haar vernietigde thuiswereld Krypton. Onderweg sluit ze zich aan bij Ruthye en smeedt een band tussen twee jonge vrouwen die hun families vroeg verloren. Het verhaal verkent thema's als rouw, wraak en gevonden familie terwijl het de duistere hoeken van het melkwegstelsel blootlegt.

Tonale verschuiving creëert scherp contrast met Superman

Regisseur Craig Gillespie levert een film die bewust afwijkt van het optimisme van Superman. Supergirl duikt in louche galactische oorden vol techpiraten, kroeggevechten en mensenhandelringen die doen denken aan Mad Max: Fury Road. Grof humor komt voor in scènes met buitenaardse lichaamsfuncties en geïmproviseerde medische remedies.

De ongegeneerde stijl doet denken aan Guardians of the Galaxy, compleet met needle-drop songs, maar heeft een scherpere rand. Kara begint de film als een katerige puinhoop die weigert anderen te helpen, met haar iconische pak op de vloer van haar ruimteschip. Flashbacks onthullen haar onwil om Krypton te verlaten, wat haar moeite om zich aan te passen aan het leven op Aarde verklaart.

Acteerprestaties vormen emotionele kern

Milly Alcock belichaamt overtuigend de twee kanten van Kara en schakelt geloofwaardig tussen een cynische, beschonken zwerver en een vastberaden heldin. Eve Ridley schittert als de pientere Ruthye en biedt een oprecht tegenwicht aan Kara's wereldbeeld. Hun groeiende partnerschap vormt het emotionele hart van de film.

Een korte cameo van David Corenswet als Superman benadrukt de contrasterende houdingen van de neven. Jason Momoa's Lobo krijgt een opvallende maar grotendeels onbeduidende introductie die in vergelijking met het bronmateriaal aanvoelt als een toevoeging.

Release en plaats in DCU-schema

Supergirl komt op 25 juni uit in Britse bioscopen en op 26 juni in Amerikaanse bioscopen met een speelduur van 1 uur en 48 minuten. Als tweede DCU-film fungeert het meer als een karakterstudie dan als een blockbuster-evenement. De film zet toekomstige verschijningen van het personage op en de franchise zet zijn mix van tonen voort met aankomende projecten zoals Clayface.