De nieuwe DC Universe-film Supergirl put duidelijk inspiratie uit een van de grootste westerns uit de filmgeschiedenis. Gebaseerd op de comicminiserie Supergirl: Woman of Tomorrow van Tom King en Bilquis Evely, volgt de film een rouwende tiener genaamd Ruthye die de hulp inroept van een getroebleerde Kara Zor-El om de gewelddadige huurling op te sporen die verantwoordelijk is voor de dood van haar vader.
Het verhaal spiegelt de roman True Grit van Charles Portis en de verfilmingen daarvan. In dat verhaal huurt de jonge Mattie Ross de harddrinkende marshal Rooster Cogburn in om de bandiet Tom Chaney te achtervolgen die haar vader heeft vermoord. Zowel de versie uit 1969 met John Wayne als de Coen Brothers-remake uit 2010 met Jeff Bridges onderzoeken de prijs van wraak via Matties reis.
De eindes verschillen sterk tussen de twee True Grit-films. In de eerdere adaptatie verwondt Mattie haar doelwit maar slaagt ze er uiteindelijk niet in het fatale schot te lossen door de terugslag die haar in een slangenkuil doet belanden. Rooster maakt de klus af. De Coen Brothers-versie laat Mattie Chaney doden, maar ze krijgt een slangenbeet die haar een arm kost en leidt tot een geïsoleerder volwassen leven.
Supergirl neemt hetzelfde wraakuitgangspunt maar komt tot een meer genuanceerde conclusie. Ruthye is in de film vastbesloten de huurling Krem te doden. Kara waarschuwt haar herhaaldelijk dat die daad geen afsluiting zal brengen en haar voorgoed zal veranderen. Wanneer het moment daar is, volgt Ruthye dat advies en loopt weg.
Kara voert de executie vervolgens zelf uit. Ze doet dat om Ruthyes verloren familie te eren, een aanval op Krypto te wreken en de dreiging die Krem vormt voor vele werelden te beëindigen. Deze rolverdeling laat Ruthye haar toekomst behouden terwijl de gerechtigheid via Kara’s handelen wordt bereikt.
Het resultaat geeft Ruthye ruimte om een gekozen familie en gemeenschap op te bouwen. Krem sterft zich volledig bewust van de reden voor zijn lot, waardoor de behoefte aan verantwoording wordt vervuld zonder dat de jonge vrouw het morele gewicht hoeft te dragen. Op deze manier bereikt de film een evenwicht dat de eerdere True Grit-adaptaties slechts afzonderlijk benaderden.
Supergirl draait nu in de bioscopen.