Stephen King heeft sinds zijn debuut meer dan vijf decennia geleden tientallen romans gepubliceerd. Hoewel niet elk boek even hoog scoort, bieden veel titels sterke entertainmentwaarde door een strak tempo, levendige personages en plots met hoge inzet die de pagina's doen omslaan.
Op nummer 10 staat Needful Things uit 1991. Het verhaal draait om een nieuwkomer die een winkel opent in het vertrouwde stadje in Maine en de inwoners onweerstaanbare koopjes aanbiedt met verontrustende voorwaarden. Het langzame uiteenvallen van de gemeenschapsbanden over ongeveer 700 pagina's zorgt voor een duister bevredigend schouwspel.
The Dead Zone uit 1979 staat op de negende plaats. Na een auto-ongeluk krijgt een man visioenen van de toekomst en raakt hij betrokken bij een klopjacht op een moordenaar en later bij een confrontatie met een opkomend politiek figuur. De dubbele verhaallijnen van misdaadonderzoek en grotere inzet voorkomen dat het verhaal saai wordt ondanks de lengte.
Carrie uit 1974 komt binnen op nummer acht. Kings eerste gepubliceerde roman volgt een gepeste tiener wier opkomende telekinetische krachten tot explosieve gevolgen leiden. De beknoptheid en heldere structuur maken het een ideale start voor nieuwe lezers.
Nummer zeven is Salem's Lot uit 1975. Een schrijver keert terug naar zijn geboorteplaats en ontdekt daar een groeiende bovennatuurlijke dreiging. De roman breidt het kleine-stadje decor uit met meer personages en een bewuste opbouw die loont zodra de centrale horror vat krijgt.
Under the Dome uit 2009 neemt de zesde plaats in. Wanneer een onzichtbare barrière een gemeenschap plotseling isoleert, versnellen bestaande spanningen tot een crisis in slechts één week. De beperkte setting intensiveert het drama zonder dat het momentum voor het grootste deel van het verhaal afneemt.
IT uit 1986 staat op de vijfde plaats. De epische roman volgt jeugdvrienden die een eeuwenoud kwaad confronteren en later als volwassenen herenigen om de strijd te beëindigen. De ambitieuze tijdssprongen en het grote ensemble slagen vaker wel dan niet en creëren een memorabele leeservaring.
Misery uit 1987 neemt de vierde positie in. Een beroemde auteur wordt gevangengehouden door een obsessieve fan die eist dat hij een geliefde serie voortzet. De beperkte cast en de focus op één locatie verhogen de psychologische druk doorlopend.
Op nummer drie staat The Dark Tower II: The Drawing of the Three uit 1987. Roland verzamelt nieuwe metgezellen door deuren te openen naar verschillende tijdperken. De cross-world elementen en de groeiende emotionele inzet maken dit deel extra boeiend binnen de grotere serie.
11/22/63 uit 2011 verdient de tweede plaats. Een man reist terug naar het einde van de jaren vijftig met als doel de moord op Kennedy te voorkomen. De zorgvuldige opbouw en de alledaagse details van het tijdperk houden het lange verhaal boeiend tot de dramatische ontknoping.
The Stand uit 1978 neemt de eerste plaats in. Na een verwoestende plaag kiezen overlevenden partij voor tegengestelde krachten in een strijd die klassieke mythische queesten weerspiegelt. De vele verweven verhaallijnen houden de aandacht vast over ongeveer 800 pagina's in de originele editie of 1.200 in de latere ongecensureerde versie.