Starz brengt Fightland in première, een nieuw drama over een voormalig zwaargewichtkampioen die na zijn gevangenisstraf vastbesloten is een criminele organisatie te ontmantelen en oude rekeningen te vereffenen. De achtdelige serie heeft Howard Charles in de hoofdrol en put uit zowel Brits televisietalent als medewerkers van de Power-franchise.
De serie combineert professioneel boksen met het Londense criminele milieu, maar voelt toch generiek aan. Het lijkt qua toon en structuur op verschillende andere series zonder een eigen identiteit te ontwikkelen. Kijkers zullen sterke overeenkomsten opmerken met programma’s over bendes, georganiseerde misdaad en hard stadsleven, maar de uitvoering blijft oppervlakkig en biedt geen frisse inzichten in de sport of de straat.
In de pilot wint Howard Charles als Duke Kilroy een titelgevecht in Las Vegas. Zijn succes lijkt nieuwe deuren te openen, waaronder een relatie met een vrouw gespeeld door Deborah Ayorinde en interesse van een promoter vertolkt door Clarke Peters. Complicaties ontstaan al snel omdat die vrouw getrouwd is met zijn manager, gespeeld door Nicholas Pinnock, die achter de schermen een drugshandel runt.
Een aanval na de titelpartij laat Duke gewond achter en leidt tot een gewelddaad die hem bijna acht jaar achter de tralies doet belanden. Na zijn vrijlating keert hij terug naar Londen voor wraak, maar ontdekt dat zijn voormalige manager is verdwenen. De zaak is nu in handen van de zoon en dochter van de manager, gespeeld door Charles Babalola en Anita-Joy Uwajeh, die rivaliserende facties moeten managen terwijl ze het familiebedrijf willen uitbreiden.
De serie is bedacht door Daniel Fajemisin-Duncan, Marlon Smith, Damione Macedon en Raphael Jackson Jr. Alleen Macedon en Jackson krijgen schrijfcredits voor de pilot, die een voorspelbaar pad volgt zonder veel verrassingen in personagemotivaties of juridische details.
Howard Charles brengt intensiteit in de centrale rol, maar het personage beperkt hem tot een eenzijdige focus die weinig ruimte laat voor diepere uitwerking. Veel bijfiguren komen eenzijdig over, waaronder kartelcontacten en diverse bendemembers met overdreven accenten. Scènes met Richard Pepple als Dukes vader bieden enkele sterkere momenten, maar belangrijke relaties blijven onderontwikkeld.
Ondanks de titel toont de serie na de openingssequentie weinig betrokkenheid bij de bokswereld. Sportscholen en trainingsruimtes dienen vooral als decor voor confrontaties in plaats van plekken waar de sport zelf het verhaal stuurt. Pogingen om sportweddenschappen te introduceren voegen wat interesse toe, maar deze lijnen krijgen minder aandacht dan het criminele deel van het verhaal.
Het geweld en de intieme scènes blijven ingetogen, wat bijdraagt aan het gevoel dat het materiaal verder had kunnen worden uitgediept. Vergelijkingen met andere adult-georiënteerde misdaadseries laten zien dat Fightland terughoudender aanvoelt dan die voorbeelden, terwijl het toch vergelijkbaar terrein bestrijkt.
De eerste zes afleveringen zetten verschillende lijnen op die in de resterende afleveringen mogelijk weer meer focus op het boksen leggen. De vroege pacing en personage-uitwerking maken dat de serie het moet opnemen tegen sterkere titels in hetzelfde genre. Veel plotwendingen volgen voorspelbare patronen uit andere misdaadseries die zich in Londen afspelen.