Stargate Infinity: de animatieserie die vanaf het begin worstelde

Productieproblemen, zwakke banden met sg-1 en stevige concurrentie maakten een einde aan de serie na één seizoen.

De Stargate-franchise begon met een speelfilm uit 1994 die een oud portaal introduceerde en onthulde dat oude goden buitenaardse wezens waren. Die film leidde tot een langlopend televisie-universum met Stargate SG-1 als ankerpunt. De eerste poging om het universum uit te breiden buiten live-action kwam in de vorm van een animatieserie die veel fans grotendeels over het hoofd hebben gezien.

Stargate Infinity introduceerde een nieuw verhaal ver van de hoofdcast

Stargate Infinity draaide om Gus Bonner, een officier van Stargate Command die ten onrechte werd beschuldigd van een misdrijf. Wanneer de buitenaardse Tlak'kahn op aarde arriveren op zoek naar een mysterieuze cocon die in Egypte is ontdekt, vlucht Bonner met het artefact en een klein team door de poort. De serie wilde via animatie grootschaliger avonturen bieden en nieuwe hoeken van het Stargate-universum verkennen.

Op papier bood het concept duidelijke voordelen. Animatie maakte grotere scènes en nieuwe wereldbouw mogelijk zonder de beperkingen van live-actionbudgetten. In de praktijk liep de serie slechts één seizoen en raakte ze al snel uit het franchisegeheugen.

Animatiekwaliteit en budgetbeperkingen schaadden de serie

MGM Television haalde Eric Lewald en Michael Maliani binnen om het project te leiden. Lewald had ervaring met X-Men: The Animated Series en meerdere andere veteranen van die serie sloten zich aan. De animatie werd verzorgd door DIC Entertainment, een studio die bekendstaat om kostenefficiënte producties.

Kijkers die vertrouwd zijn met de live-actionafleveringen prezen vaak het gevoel van reizen naar levendige buitenaardse werelden. Stargate Infinity leverde daarentegen vlakke, videogame-achtige beelden en logge gepantserde pakken die aan een andere franchise deden denken. Lewald merkte later op dat het schrijfteam scripts produceerde waarvan de omvang het werkelijke productiebudget van DIC ver overtrof.

Ontbrekende connecties met sg-1 beperkten de belangstelling

De serie speelde zich af in een verre toekomst en miste daardoor elke directe link met de personages en verhaallijnen die Stargate SG-1 populair maakten. Medebedenker Brad Wright verklaarde publiekelijk dat hij de serie niet als deel van de officiële continuïteit beschouwt. Latere producties zoals Stargate Atlantis en Stargate Universe bouwden direct voort op gebeurtenissen uit SG-1 en bevatten regelmatig crossovers, waardoor een samenhangender universum ontstond.

Externe concurrentie en lessen voor de franchise

Stargate Infinity kreeg ook stevige concurrentie van populaire importseries als Yu-Gi-Oh! tijdens de uitzending. De combinatie van visuele tekortkomingen, narratieve isolatie en marktdruk bleek te veel voor de serie. De ervaring diende als vroege herinnering dat elke Stargate-uitbreiding, of het nu animatie of live-action betreft, de elementen moet behouden die kijkers oorspronkelijk naar de franchise trokken.

Tags bij dit artikel