St. Vincent sloot zondagavond haar veelgeprezen orkesttournee af in de Hollywood Bowl in Los Angeles. Het optreden kenmerkte zich door het orkest van de locatie, dat haar nummers omvormde tot een groots theatraal geheel.
Het concert rondde een concept af dat begon toen de artiest, wiens echte naam Anne Clark is, vorig jaar een uitnodiging ontving voor de BBC Proms. Ze werkte samen met dirigent Jules Buckley aan een concert in de Royal Albert Hall. Die samenwerking resulteerde in het album Live in London!, dat in maart verscheen, en leidde tot een tweemaands reeks optredens met lokale symfonieorkesten in steden als Pittsburgh, Philadelphia, Boston, New York en Detroit.
De Hollywood Bowl bleek de ideale locatie om de tournee af te sluiten. Clark leverde een vlot tempo van negentig minuten, waarbij symfonische elementen werden toegevoegd aan haar genre-overstijgende art-rock en pop. De strijkers gaven een cinematische intensiteit aan nummers als "Violent Times". "Smoking Section" kreeg een groots, bijna western-achtig sfeertje, terwijl "Los Ageless" overging in een intiemere stemming met zwelende strijkers en piano die de refreinregel over het verliezen van de geest ondersteunden.
Het grote ensemble overschaduwde Clarks gitaarspel niet. Het benadrukte juist dynamische contrasten, waardoor haar vervormde riffs scherp door de zachtere passages sneed voordat ze weer wegstierven.
Clark paste haar expressieve podiumbewegingen aan bij de muziek. Ze hield haar arm uitgestrekt tijdens de opener "We Put a Pearl in the Ground", sloeg op de gitaarkast terwijl ze "H-E-L-P" spelde bij "Marrow" en controleerde haar polsslag door vingers op haar arm te drukken tijdens "The Bed". Later in de set, bij "New York", liep ze naar de rand van het podium, goot popcorn over zichzelf uit een bakje van een fan en spatte vervolgens wijn over haar borst en middel.
Ze sloot de hoofdmoot af met de met strijkers versterkte hoogtepunt "Slow Disco" van het album Masseduction.
De avond omvatte "We Put a Pearl in the Ground", "Hell Is Near", "Reckless", "Violent Times", "Black Rainbow", "Marrow", "The Bed", "Smoking Section", "Now, Now", "Live in the Dream", "The Nowhere Inn", "Digital Witness", "Los Ageless", "New York" en "Paris Is Burning", gevolgd door de toegift "Slow Disco".