- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Componisten Kris Bowers en Michael Dean Parsons werken samen met sounddesigners om jaren-dertig noir, elektrische gitaren en vintage technieken te versmelten voor de nieuwe serie van Prime Video

Spider-Noir plaatst Nicolas Cage in de rol van privédetective Ben Riley, een man die zijn gemaskerde identiteit allang heeft opgegeven. De serie van Prime Video opent in het New York van de jaren dertig met regen, schoten en een voice-over die meteen zowel klassieke detectiveverhalen als superheldenwortels oproept.

Een audio-identiteit creëren die de Spider-Man-lore eert en vernieuwt

Vanaf de eerste seconde werkten componisten Kris Bowers en Michael Dean Parsons samen met re-recording mixer Ryan Collins en sounddesigner Andy Sisul aan een omgeving die in het verleden geworteld voelt maar toch hedendaagse energie uitstraalt. Showrunner Oren Uziel leidde de eerste gesprekken die begonnen met een simpele vraag over hoe New York moest klinken.

Het team ging al snel verder dan pure hommage. Elektrische gitaren openen de serie, gevolgd door zwevende strijkers en industriële percussie die doet denken aan Nine Inch Nails. Grote drumgeluiden werden gemaakt met echte vuilnisbakken uit New York, wat de score een urbane, rauwe textuur geeft.

Vintage apparatuur en oude bibliotheken zorgen voor authentieke periode-textuur

Omdat het verhaal zich decennia geleden afspeelt, greep het geluidsteam terug op tijdseigen hulpmiddelen. Een oude Nagra-recorder werd bewust laten slingeren voor instabiliteit. Vijftig jaar oude bibliotheekopnames die vroeger te gebrekkig klonken, werden net genoeg opgepoetst om karakter te behouden en toch aan moderne afspeelstandaarden te voldoen.

Collins beschreef het proces waarbij hij scènes bekeek en zich afvroeg welke oude, lo-fi elementen konden worden toegevoegd om de vintage sfeer intact te houden. Het doel bleef hetzelfde: het publiek moet Spider-Man-DNA herkennen zonder een herhaling van eerdere delen te horen.

Regen, donder en web-effecten verankeren de superheldenmomenten

Sisul, die eerder meewerkte aan Spider-Man: Across the Spider-Verse, verzorgde het web-schietgeluid voor de door regen doordrenkte opening. Hij creëerde het effect door de kern uit een oude 2000-voet filmspoel te halen en de tape naar buiten te laten spiralen. Donder werd opgebouwd uit opnames van jaren-veertig zonneschermen gecombineerd met nieuwere klapgeluiden voor meer gewicht.

We walked into it very much thinking it was going to be an homage piece — 50% Spider-Man, 50% noir — and we were talking about that opening scene.

Sterke melodieën en personage-thema’s sturen de emotionele bogen

Bowers benadrukte heldere, meezingbare thema’s die zich door het seizoen kunnen ontwikkelen. De hoofdmelodie voor Ben Riley werd eerst geschreven voor het slotmoment van de aflevering waarin het personage besluit zijn krachten terug te eisen, en later aangepast voor de openingsvertelling. Een apart thema voor het personage Ruby ontstond uit een tragische liefdesgeschiedenis en werd later in eerdere scènes verweven.

Een octaaf-sprong in het hoofdthema roept de fysieke beweging van zwaaien op, terwijl jazzharmonieën de noir-setting en het gecompliceerde innerlijke leven van Ben weerspiegelen. De theremin werd een signature-instrument voor momenten waarop Ben overweegt zijn krachten te gebruiken en zo klassieke detectiveklanken met superheldenflair verbindt.

We needed to write themes so perfect for every character and Ben specifically that any one element of it could be extracted.

Elk personage verbinden via gedeeld muzikaal DNA

Parsons vertelde dat de componisten veel tijd besteedden aan het testen hoe Bens akkoordprogressie kon wisselen tussen heroïsche en duistere contexten en hoe die kon samengaan met de motieven van andere personages in gedeelde scènes. Het doel was dat kijkers deze muzikale draden tegen het einde van het seizoen zouden herkennen.