Madrid werd het toneel van een ongekende feestdag na de verovering van de tweede wereldtitel door Spanje. Meer dan twee miljoen mensen vulden de straten van de hoofdstad om het elftal onder leiding van Luis de la Fuente te verwelkomen, dat terugkeerde met de trofee na zestien jaar wachten. De dag bevestigde dat deze groep verder is gegaan dan de titel en het hart van een heel land heeft veroverd.
De open bus begon zijn rit in Moncloa en baande zich met moeite een weg door de dichte menigte tot aan het plein van Cibeles. Vlaggen, sjaals en mobiele telefoons in de lucht vergezelden de spelers, die de wereldbeker toonden en cadeaus in ontvangst namen die door de fans werden toegeworpen. De meeste aanwezigen waren jongeren en kinderen die eindelijk een tweede ster konden vieren.
Ferran kreeg een van de grootste ovaties als maker van de beslissende goal. Naast hem vierde Marcos Llorente zonder shirt, terwijl Lamine Yamal en Nico Williams non-stop dansten op de inmiddels beroemde passen onder de supporters.
Muziek klonk tijdens de hele rit. Borja Iglesias trad op als officiële dj en de microfoon ging van hand tot hand. Zelfs Rodri, Gouden Bal van het toernooi en een van de serieuzere spelers, nam op verschillende momenten de leiding. De middenvelder zat met Gavi vooraan in de bus, met de benen bungelend, in een sfeer van puur geluk.
Sommige spelers toonden hun trots voor hun clubs. Marcos Llorente, Baena en Pubill toonden een vlag van Atlético Madrid, als enigen die dat deden. Rodri sloot zich ook aan bij de foto in een gebaar dat herinnerde aan zijn verleden bij de club.
In Cibeles veranderde het plein in een groot openluchtstadion. De spelers werden een voor een voorgesteld en er werd eer betoond aan María Caamaño, die in april overleed, en aan allen die de overwinning niet meer konden meemaken.
Het meest emotionele moment kwam toen de spelers Luis de la Fuente op de schouders namen. De bondscoach, zichtbaar ontroerd, pakte de microfoon en zong een lied van Julio Iglesias onder het gelach en applaus van zijn spelers. Rodri en Cucurella moedigden het publiek ook aan met kreten en liederen.
De viering ging verder met een concert op Cibeles. Artiesten als Lola Índigo, Ana Mena, Aitana, Arde Bogotá en Viva Suecia gaven een optreden dat paste bij het moment. De optreden van Aitana was extra verwacht omdat haar nummer 'Superestrella' tijdens het toernooi het onofficiële volkslied van de selectie was geworden.
De spelers zongen en dansten omhelst op het podium terwijl het hele plein meezong. Het was de perfecte afsluiting van een dag die in het geheugen van het Spaanse voetbal zal blijven.