Spanje en Uruguay treffen elkaar voor de elfde keer met kwalificatie op het spel voor de charrúas

Marcelo Bielsa heeft de eerste historische overwinning van Uruguay op de roja nodig om in het wk te blijven

Spanje en Uruguay meten zich voor de elfde keer in hun geschiedenis en voor de derde keer in het kader van een WK. Voor de charrúas is de wedstrijd een beslissende finale. De gelijkspelen tegen Kaapverdië en Saoedi-Arabië dwingen de door Marcelo Bielsa geleide selectie om de continuïteit in het toernooi te spelen tegen de Europese kampioen, die met de noodzaak komt om de drie punten te pakken.

Spanje gaat het duel aan met meer marge na de overtuigende 4-0 tegen de Saoedi’s en met hernieuwde sensaties in het spel.

Uruguay jaagt op eerste historische zege tegen Spanje

De Uruguayanen moeten iets bereiken wat ze nog nooit hebben gedaan: de Spaanse selectie verslaan. Zelfs niet in 1950, toen ze hun tweede wereldtitel veroverden met de Maracanazo, slaagden ze erin Spanje te overtreffen.

Het gelijkspel van 1950 in São Paulo markeert het eerste hoofdstuk

Op 9 juli 1950 speelden Spanje en Uruguay 2-2 gelijk in São Paulo tijdens de beslissende fase van het WK. Na de goal van Zarra tegen Engeland droomden de Spanjaarden van de titel. Ghiggia zette de charrúas op voorsprong, maar Basora maakte in twee minuten gelijk (37 en 39). Vijftien minuten voor het einde bracht een krachtige schot van kapitein Obdulio Varela, na een fout van doelman Ramallets, de gelijkmaker.

Ik schrijf het toe aan het feit dat ik in goede conditie was, door de enorme trap die de Uruguayaanse aanvaller me gaf, wiens naam ik niet wil onthouden. De tackle was laf en maakte me onbruikbaar. Had ik in volle kracht verkeerd, dan was deze tweede goal, dat verzeker ik u, niet op het scorebord gekomen.

— Ramallets, doelman van Spanje, Verklaringen na de wedstrijd van 1950

De maker van de tackle was Óscar Míguez, aanvaller van Peñarol. Het incident leidde tot Spaanse protesten die tot rust kwamen na de excuses van de charrúa-speler. Spanje verloor daarna van Brazilië en Zweden, terwijl Uruguay wereldkampioen werd.

Gelijkspelen en Spaanse overwinningen in de daaropvolgende decennia

In 1996, in Riazor, speelden Spanje en Uruguay 1-1 gelijk in een defensieve wedstrijd van de bezoekers. In 1972, bij de opening van het Vicente Calderón, won Spanje met 2-0 door doelpunten van Valdés en Gárate. De ontmoeting van 1978 in Montevideo eindigde zonder doelpunten en met boegeroep voor het spektakel. De duels van 1990 en 1991 leverden wisselende resultaten op, waaronder een 2-1 in het voordeel van de Spanjaarden in Oviedo.

Andere opvallende resultaten zijn het 2-2 gelijkspel van 1995 in Riazor en de Spaanse zege met 2-0 in Gijón in 2005, waar Pepe Reina debuteerde. In 2013 won Spanje met 3-1 in Doha en 2-1 in Recife tijdens de Confederations Cup.

De huidige wedstrijd bepaalt de stap naar de volgende fase

De partij op dit WK doet een rivaliteit herleven die gekenmerkt wordt door evenwicht en de moeilijkheid om het Spaanse overwicht in de historiek te doorbreken. Uruguay komt met de verplichting om een ongekende overwinning te behalen, terwijl Spanje zijn goede vorm wil consolideren en de plaatsing voor de volgende ronde wil veiligstellen.