Het Spaanse avontuur in het Saoedische voetbal van de jaren 70: Di Stéfano, Rial en Puskás banen de weg

Emissarissen van de Saoedische koninklijke familie zochten Spaans talent om een project te stimuleren dat vandaag nog steeds voortduurt

De banden tussen het Spaanse en Saoedische voetbal zijn de afgelopen jaren sterker geworden, maar de wortels gaan terug tot de jaren zeventig. Saoedi-Arabië wilde toen zijn nationale elftal versterken met buitenlandse hulp en richtte zich op Spanje om ervaring en talent aan te trekken.

Koninklijke emissarissen komen naar Madrid op zoek naar Di Stéfano

Eind 1975 bezochten vertegenwoordigers van de Saoedische koninklijke familie Madrid. Koning Khalid bin Abdulaziz zat op de troon na de moord op zijn broer Faisal. Hun doel was Alfredo Di Stéfano aan te stellen als bondscoach, maar de Argentijn, die net was aangetrokken door Rayo Vallecano, wees het aanbod af.

Di Stéfano stelde toen zijn vriend Héctor Rial voor. De oud-speler van Real Madrid nam de uitdaging aan en overtuigde Ferenc Puskás om mee te doen aan het project. Samen met hen reisde de Galicische arts José Castro Ruibal mee, die meerdere technische taken op zich nam.

Rial en Puskás staan voor een prille voetbalcultuur en extreem klimaat

De drie Spanjaarden ontdekten een zeer basaal voetbalniveau. Rial merkte op dat het niveau primitief was, hoewel het beschikbare geld hoop gaf op een sprong voorwaarts binnen acht tot tien jaar. De hitte was ondraaglijk: er kon alleen getraind worden tussen november en februari, omdat de temperaturen opliepen tot 60 graden.

Op de Golf Cup van 1976 in Qatar debuteerde de Saoedische selectie met twee nederlagen tegen Zuid-Jemen en Egypte. Er werden gedeeltelijke overwinningen geboekt tegen de Verenigde Arabische Emiraten en Oman, maar nederlagen volgden tegen Qatar, Koeweit en Bahrein, en Irak won met 1-7.

Het stadion zonder verlichting en de stroomstoring tijdens het toernooi

Puskás beschreef het land als vreemd en extreem rijk. Het Nationaal Stadion, gebouwd voor een miljoen euro, had kunstgras maar geen verlichting. Tijdens het Vriendschapstoernooi, waar Turkije, Egypte en olympische teams uit Italië en Oostenrijk aan deelnamen, veroorzaakten de lichtmasten een algemene stroomstoring in Riyad door onvoldoende elektriciteitscapaciteit.

De trainersschool en de ontmoeting met een andere Spanjaard

Naast het werken met de spelers richtten Rial en Puskás een trainersschool op om lokale coaches op te leiden. Tot hun verrassing ontdekten ze dat een Aragonees al in het land werkte nadat hij door de Saoedi’s in Oostenrijk was aangetrokken.

Het abrupte vertrek en het einde van het project

De ervaring eindigde abrupt. De vrouw van Rial werd ziek en het stel keerde terug naar Spanje. Puskás bleef alleen achter en na de dood van zijn moeder in Boedapest faciliteerden de Saoedische autoriteiten zijn terugkeer niet op tijd. De spanningen verbraken de overeenkomst en maakten een einde aan dat eerste Spaanse avontuur in de woestijn.