Kurt Vonnegut publiceerde zijn semi-autobiografische roman Slapstick in 1976, waarin hij thema's als eenzaamheid en zijn band met zijn overleden zus verwerkte. Het boek had weinig kans om een brede komedie te worden, maar scenarioschrijver en regisseur Steven Paul verwierf de rechten en maakte er in 1984 de film Slapstick of Another Kind van.
Een jonge Steven Paul speelde mee in een broadway-versie van Vonneguts toneelstuk Happy Birthday, Wanda June. Die ervaring stelde hem in staat contact te leggen met de auteur en later de filmrechten op Slapstick te verwerven. Paul schreef vervolgens een scenario dat sterk leunde op komedie en de satirische diepgang van het origineel grotendeels wegliet.
De film heeft Jerry Lewis en Madeline Kahn in de hoofdrollen als hoogintelligente tweelingen met gezichtsafwijkingen die de Chinese overheid wil inzetten voor wetenschappelijk onderzoek. Bijrollen zijn onder meer voor Jim Backus als president van de Verenigde Staten, naast Pat Morita en Matsuo Takahashi. Backus is slechts kort te zien, een meevaller gezien de reputatie van de productie.
Het verhaal begint met de Chinese overheid die verklaart dat tweelingen de sleutel tot menselijke kennis vormen. Het rijke echtpaar Caleb en Letitia Swain verwelkomt de misvormde tweeling Wilbur en Eliza, van wie artsen denken dat ze niet lang zullen leven. Vijftien jaar later onthullen de inmiddels volwassen tweelingen, opnieuw gespeeld door Lewis en Kahn, dat ze genieën met telepathische gaven zijn. Hun ouders hielden hen gescheiden, maar de broer en zus herenigen zich net als een buitenaards ruimteschip arriveert om hen op te eisen.
In een aflevering van het televisieprogramma At the Movies uit 1984 noemde Gene Siskel Slapstick of Another Kind schokkend slecht en de slechtste film van het jaar. Hij noemde de film ook ongevoelig en wreed. Roger Ebert onderschreef de kritiek en wees vooral op de vroege scène waarin Lewis ontdekt dat zijn pasgeboren kinderen misvormd zijn als bijzonder smakeloos.
Het is een zeer, zeer, zeer grappeloze en aanstootgevende film. Die scène is zo smakeloos en pijnlijk dat het me te boven gaat hoe iemand een komedie daarmee kan beginnen.
Ebert merkte op dat een getrouwe verfilming het tweelingenconcept had kunnen gebruiken voor betekenisvolle politieke of satirische commentaar. In plaats daarvan bood de film noch inzicht noch humor. Hij vermoedde dat Lewis waarschijnlijk weinig idee had hoe het project zou uitpakken.
Slapstick of Another Kind belandde uiteindelijk niet op de jaarlijkse Stinkers of the Year-lijst van de critici, waarop titels als Dune en Cannonball Run II stonden. Kijkers die nieuwsgierig zijn naar de film die zulke sterke reacties opriep, kunnen hem nog steeds gratis streamen op Tubi.