- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Speelfilm volgt bekroonde korte films en verkent het perspectief van een kind op ouderlijke scheiding in Singapore in de jaren negentig.

Ang Geck Geck Priscilla werkte meer dan tien jaar aan het verhaal van Ah Girl via korte films en ontwikkelprogramma’s voordat ze het als speelfilm op het scherm bracht.

De film krijgt een Centrepiece-plek op het Toronto Film Festival voor de Noord-Amerikaanse première. Eerder werd de film al vertoond in Rotterdam en Hongkong.

Korte films legden basis voor speelfilm

Het hoofdpersonage verscheen voor het eerst in de korte film "Broken Crayon" uit 2013, die de prijs voor beste korte film won op het Singapore Short Film Festival. Twee vervolgfilms, "Little Pigs" en "Happy Birthday", maakten de vroege trilogie compleet.

Ang had altijd al een langere versie voor ogen, maar wachtte tot ze zich er klaar voor voelde. "Een speelfilm is een veel grotere verplichting, creatief, financieel en emotioneel, en ik wilde zeker weten dat ik daar klaar voor was," zegt ze. De korte films dienden als oefening. "We kunnen niet vliegen zonder eerst te leren lopen," voegt ze toe. "De korte films waren mijn manier om te leren lopen. ‘Ah Girl’ is de film waar ik al die tijd naartoe heb gewerkt."

Verhaal blijft dicht bij het beperkte perspectief van het kind

Door vanuit het perspectief van de jonge hoofdpersoon te schrijven, moest Ang volwassen verklaringen achterwege laten. Ze richtte zich op wat Ah Girl opmerkt en voelt, in plaats van op wat kijkers zouden willen weten. Kinderen merken meer op dan volwassenen vaak denken, merkt ze op. "Ze neemt alles in zich op," zegt Ang. "Ik wil dat volwassenen die de film kijken, proberen het kind te begrijpen."

Het verhaal draait om het meisje dat moet kiezen bij welke ouder ze wil wonen na een scheiding. "Soms hopen ze een antwoord te horen dat hen beter over zichzelf laat voelen," merkt Ang op. "Een zevenjarige zou die emotionele verantwoordelijkheid nooit moeten dragen." Het verhaal laat herhaaldelijk het verschil zien tussen vragen wat een kind wil en bepalen wat het kind echt nodig heeft.

Jaren-negentigsetting vergroot de isolatie en de inzet

De setting in de jaren negentig is gekozen om moderne afleidingen zoals telefoons weg te laten, die het vertrek van een ouder zouden kunnen verzachten. "Die afstand creëert een zekere hulpeloosheid en wanhoop," legt Ang uit.

De casting duurde bijna een jaar en eindigde met nieuwkomer Ong Xuan Jing. De regisseur werkte drie maanden aan de band via spelletjes in plaats van scriptwerk. "Ik zocht niet per se de beste kinderactrice," zegt ze. "Ik zocht iemand die al dicht bij Ah Girl als persoon stond."

Ouders worden neergezet als onvoorbereid, niet als schurken

Ang wilde geen van beide ouders als duidelijke antagonist neerzetten. Beide personages worstelen omdat ze ouder werden voordat ze er emotioneel klaar voor waren. "Het zijn twee mensen die ouder werden voordat ze emotioneel klaar waren om ouder te zijn," zegt ze. "Van je kind houden en weten hoe je van je kind moet houden, zijn niet altijd hetzelfde."

Ontwikkelingstraject en festivalresultaten

Het project ging door het Southeast Asia Fiction Film Lab, waar het de Open SEA Fund Award won, plus sessies op Golden Horse, het Hong Kong-Asia Film Financing Forum en Focus Asia. Producenten zijn Aggregate Films, IFA Media en Kusu Films, samen met Charlyn Ng en Wendy Lie. Ondersteuning kwam van Singapore’s Infocomm Media Development Authority en het Purin Film Fund. Editor Hoping Chen kwam erbij na een overwinning op de Golden Horse Awards.

Na de première in Rotterdam, waar de film de Youth Jury Award won, werd de film vertoond op festivals in Melbourne, Hongkong, Udine, Innsbruck, Shanghai, München, Da Nang, Bucheon en Maleisië. De film won ook een Golden Firebird Award voor beste actrice in een Chinese film op Hongkong en prijzen op het Malaysia International Film Festival.

Er is iets heel krachtigs aan twee vreemden die dezelfde taal of achtergrond niet delen, maar dezelfde emotie bij elkaar herkennen.

Regisseur plant uitgebreide trilogie en horrorfilm

Ang wil het verhaal uitbreiden tot drie films over kindertijd, adolescentie en middelbare leeftijd, bij voorkeur met dezelfde acteurs die ouder worden in hun rollen. Als volgende project breidt ze "Broken Crayon" uit tot een psychologische horrorfilm. "Ik hou al sinds mijn zesde van horrorfilms, dus het is eigenlijk best grappig dat ik er na al die jaren nog nooit een heb gemaakt," zegt ze. "Dus nee, Ah Girl heeft me niet verlaten. Ik laat haar gewoon een beetje ouder worden terwijl ik eerst een paar mensen de stuipen op het lijf ga jagen."