Shaquille O’Neal heeft een indrukwekkend tweede leven opgebouwd na zijn dominante NBA-carrière. De viervoudig kampioen werkte als hulpsheriff, behaalde meerdere academische titels, bezat tientallen fastfoodketens en sportscholen, was mede-eigenaar van de Sacramento Kings, lanceerde de Dunkman slam-dunkcompetitie, trad op als dj en speelde mee in de nieuwste ‘Scary Movie’. Hij gaat zijn vijftiende seizoen in als presentator van ‘Inside the NBA’, dat algemeen wordt beschouwd als een van de beste sportstudio’s op televisie.
Ondanks die prestaties en zijn palmares met vier titels, drie Finals-MVP’s en vijftien All-Star-optredens, staat O’Neal vaak buiten het gebruikelijke GOAT-debat dat draait om Michael Jordan en LeBron James.
Op de vraag of de omissie hem stoort, deelde O’Neal een verhaal uit zijn jeugd. “Het antwoord is ja en nee,” vertelde hij aan Variety. “Ik kan me nog herinneren dat ik op een dag huilend bij mijn moeder klaagde dat ik de beste atleet van mijn middelbare school was, maar geen Atleet van het Jaar werd. Mijn moeder pakte me vast en zei: ‘Schat, niemand juicht voor Goliath.’ En ik zei: ‘Wat bedoel je daarmee?’ En zij zei: ‘Als je groot bent, verwachten ze bepaalde dingen van je, maar de kleine krijgt altijd de lof.’
Diezelfde dynamiek ziet hij nu nog steeds. “En ik zie het nu gebeuren, want als het over de GOATs gaat, maakt het niet uit wie je kiest, maar noem alsjeblieft Kareem Abdul-Jabbar. Toch kiezen ze altijd voor de kleine: ‘Oeh Mike’, ‘Oeh Kobe’, ‘Oeh LeBron’. Dus voel ik me ondergewaardeerd? Ja. Maar niemand juicht voor Goliath. En ik voel me gevleid als veel mensen het over hun beste grote spelers hebben en mijn naam wordt genoemd, en als het gaat over de meest dominante ooit, dan is mijn naam een van de twee.”
Via zijn Jersey Legends-productiebedrijf heeft O’Neal verschillende televisieprojecten ontwikkeld. Daaronder vallen de Dunkman-competitie, de geprezen docuserie “Allen Iverson” voor Prime, de Netflix-serie “Power Moves With Shaquille O’Neal” en extra scripted programma’s die in ontwikkeling zijn.
Een project dat O’Neal heeft uitgesloten, is een documentaire over zijn voormalige Los Angeles Lakers-teamgenoot Kobe Bryant. “Ik zou dat niet willen doen omdat dat raadselachtige, legendarische verhaal al is verteld,” legde hij uit. “Als zijn familie me zou vragen het te doen, zou ik het doen, maar ik ga het niet zomaar doen om het te doen.”
Met de opening van het NBA-seizoen 2026-27 op 20 oktober liet O’Neal weten dat hij meer fysiek spel wil zien van Victor Wembanyama. De 22-jarige Spurs-ster hielp zijn team de Finals te bereiken, waar het verloor van de New York Knicks. O’Neal prees een specifiek moment waarop Wembanyama Knicks-ster Jalen Brunson tegen de grond gooide en riep op die intensiteit standaard te maken.
Ik mag Wemby wel, en dat was een gemeen moment, maar ik wil dat je altijd gemeen bent. Als dingen moeilijk zijn, vind ik het fijn om het tot de kern terug te brengen. Het is moeilijk om veel drieën te schieten en te raken in wedstrijden onder hoge druk, dus als je 7’5” bent, moet je je kwaliteiten benutten.
O’Neal wees specifiek op een moment in de Finals waarin Knicks-guard Jose Alvarado, die slechts 1,83 meter lang is, Wembanyama fysiek uitdaagde. “Jose is mijn maat, maar je moet je arm om Jose slaan en zijn gezicht tegen de grond rammen zodat hij weet: ‘Oké, als je me probeert uit te boxen, dan krijg je elke keer deze elleboog in je nek,’” zei O’Neal. “Maar verder een fantastische speler, een geweldige schutter en hij heeft absoluut alle tools. Als je speelt voor een historische franchise als de Spurs, zul je op een gegeven moment moeten winnen. Ze waren er bijna, maar ik wil dat hij harder wordt.”