Het gemeentebestuur van Sevilla heeft besloten een baanbrekend gerechtelijk besluit na te leven dat zijn passiviteit veroordeelt ten aanzien van het buitensporige lawaai veroorzaakt door drie padelbanen die voor commerciële doeleinden worden geëxploiteerd door een onderwijscentrum in de stad. De beslissing betekent een overwinning voor de bewoners in de strijd tegen akoestische vervuiling en verplicht het stadsbestuur de installaties onmiddellijk te sluiten en de benadeelde familie 9.000 euro schadevergoeding te betalen.

Het hof bevestigt schending van fundamentele rechten

Twee gerechtelijke uitspraken ondersteunen de claim van een Sevilliaans gezin dat jarenlang geluidsniveaus aanvocht die onverenigbaar zijn met rust. De bestuursrechter in Sevilla en later de bestuurskamer van het TSJA oordeelden dat de situatie fundamentele rechten schond, zoals de fysieke en morele integriteit en de onschendbaarheid van de woning, met directe gevolgen voor de gezondheid van de betrokkenen.

Het onderwijscentrum ging in beroep tegen het eerste vonnis, maar het TSJA bevestigde dit in alle opzichten en legde de school de proceskosten op, met een maximum van 800 euro.

Illegaal commercieel gebruik in woonwijk

De banen waren niet beperkt tot schoolgebruik. Ze werden via digitale platforms aan het algemene publiek verhuurd met winstoogmerk, zonder de vereiste vergunning en op minder dan vijf meter van de woning van de eisers, die eerder was gebouwd dan de installaties. Dit commerciële karakter was doorslaggevend voor het hof, dat de activiteit onverenigbaar achtte met een gevestigde woonwijk.

Geluidsniveaus boven de wettelijke limieten

De in de procedure vastgestelde akoestische metingen toonden significante overschrijdingen zowel buiten als binnen de woning, gelegen in een Sevilliaanse buurt waarvan de exacte locatie op verzoek van het gezin niet wordt vermeld. In de slaapkamers werden pieken tot 10 decibel boven de toegestane waarde gemeten, een niveau dat de Andalusische regelgeving als ernstig gezondheidsrisico kwalificeert.

Rechterlijke kritiek op gemeentelijke passiviteit

De stedelijke ontwikkelingsdienst heeft ervoor gekozen de onmiddellijke sluitingsorder na te leven. Het vonnis verwijt het gemeentebestuur zijn plicht tot bescherming te hebben verzaakt door zich te beperken tot administratieve procedures zonder doeltreffende voorlopige maatregelen te nemen, ondanks kennis van de ernst van het probleem.