Brian De Palma bouwde zijn reputatie op met stijlvolle thrillers vol spanning en verrassing. Zijn film Dressed to Kill uit 1980 springt eruit als een duidelijke knipoog naar Alfred Hitchcock, waarbij elementen uit Vertigo en Psycho worden vermengd tot een verhaal over moord en identiteitsverwisseling.
De film opent met Kate Miller, gespeeld door Angie Dickinson, als de ogenschijnlijke centrale figuur. Zij wordt al snel het slachtoffer van een brute aanval, waardoor de focus verschuift naar het onderzoek en de identiteit van de moordenaar. Michael Caine vertolkt Dr. Robert Elliott, wiens geheime leven de centrale verrassing aandrijft.
Volgens castinggegevens uit het boek van journaliste Eila Mell benaderde De Palma Sean Connery als eerste voor de rol van Elliott. Liv Ullmann had ook de rol van Miller afgewezen voordat Dickinson die accepteerde. Connery, wereldwijd bekend door zijn James Bond-rollen, zag uiteindelijk af vanwege eerdere verplichtingen.
De acteur had in 1981 de sciencefictionfilm Outland en een bijrol in Terry Gilliams Time Bandits op het programma staan. Die verplichtingen weerhielden hem ervan mee te werken aan Dressed to Kill.
Dressed to Kill koppelt de genderidentiteit van de moordenaar rechtstreeks aan geweld, een keuze die bij verschijning feministische protesten uitlokte vanwege de weergave van aanvallen op vrouwen. Hedendaagse kijkers zien het verhaal vaak als versterking van negatieve stereotypen over transgender personen.
Vergelijkbare plotwendingen komen voor in Psycho en The Silence of the Lambs, maar De Palma’s film krijgt vandaag de scherpste kritiek vanwege de expliciete link tussen het innerlijke conflict van het personage en de moorddadige acties.
Obviously I realize that it's not good for their image to be transgender and also be a psychopathic murderer. But I think that perception passes with time. We're in a different time.
In latere uitspraken erkende de regisseur waarom het verhaal sommige kijkers stoort. Hij merkte op dat culturele opvattingen verschuiven en suggereerde dat de impact van de film zou vervagen naarmate de samenleving vooruitgaat.