Chrissie Hynde belichaamt al lang tegenstrijdigheden als rockartiest: rauw en intellectueel, intens maar gereserveerd. De documentaire “Pretenders” van Joss Crowley legt diezelfde gelaagdheid binnen de band vast via uitgebreid archiefmateriaal en lange gesprekken met de frontvrouw.
De groep werd in 1978 in Londen opgericht, precies toen punk overging in new wave. Hynde, die jaren eerder naar de stad was gekomen en kort contact had met acts als de Slits, bracht authentieke punkenergie. Nummers als “Precious” stralen nog altijd een snelle, ongefilterde defiance uit.
Toch onderscheidden de Pretenders zich door melodie. Gitarrist James Honeyman-Scott creëerde een heldere, kenmerkende jangle die het geluid definieerde. Hynde’s songwriting voegde romantische sweep toe, zichtbaar in stukken als “Kid” die vreugde en melancholie in balans brengen.
Geboren in 1951 en opgegroeid in Akron, Ohio, groeide Hynde op in een conventioneel naoorlogs huishouden. Ze studeerde aan Kent State University en was bevriend met een van de studenten die in 1970 door de Nationale Garde werden gedood. Begin jaren zeventig verhuisde ze naar Londen, waar ze werkte als muziekjournalist en de undergroundscene verkende.
Na mislukte pogingen om bij andere groepen te komen, stelde Hynde haar eigen band samen. Bassist Pete Farndon kwam als eerste, gevolgd door de 22-jarige Honeyman-Scott en drummer Martin Chambers. Het resulterende kwartet maakte direct indruk, met Hynde als zeldzame vrouwelijke gitarist en leider op het rockpodium.
De vroege single “Stop Your Sobbing”, een bewerking van een Kinks-nummer, toonde Hynde’s vermogen om materiaal om te vormen tot iets urgents en groots. “Brass in Pocket” werd een nummer-één-statement van zelfvertrouwen en verlangen. Hynde’s kenmerkende vocale stijl, met een trage vibrato, gaf elke uitvoering een intiem karakter.
Succes bracht spanningen. Pete Farndons heroïnegebruik leidde tot zijn ontslag op 14 juni 1982. Twee dagen later overleed James Honeyman-Scott op 25-jarige leeftijd aan een hartaanval na dagen van zwaar feesten. De verliezen maakten een einde aan de originele bezetting.
Nu 75 jaar oud blijft Hynde actief en uitgesproken. De documentaire toont haar terughoudendheid om titels als feministisch icoon of pionier te omarmen; ze richt zich liever op de muziek zelf. Haar vegetarisme sinds haar zeventiende en eerdere connecties met bikercultuur onderstrepen de persoonlijke paradoxen die haar publieke imago blijven bepalen.