Peter Harness bedacht de Apple TV+-serie Constellation, die in februari 2024 in première ging en haar loop in maart beëindigde na slechts eight afleveringen. De serie volgt de Zweedse astronaut Jo Ericsson, gespeeld door Noomi Rapace, die een bizarre botsing overleeft op het Internationale Ruimtestation waarbij het lichaam van een lang overleden Sovjet-kosmonaut betrokken is.
Terug op aarde ontdekt Jo dat haar leven op verontrustende manieren is veranderd. Ze begint tussen parallelle versies van de werkelijkheid te glijden, wat leidt tot desoriënterende momenten zoals het spreken van Zweeds terwijl haar familie volhoudt dat ze dat niet kan, en het tegenkomen van een dubbelganger van haar dochter Alice die er ernstig ziek uitziet in een geïsoleerde hut in het Zweedse platteland.
Het verhaal wordt steeds ingewikkelder. Jonathan Banks vertolkt twee rollen als Henry Caldera en Bud Caldera, twee versies van dezelfde man in aparte werkelijkheden die uiteindelijk over dimensies heen communiceren. Flashbacks naar het incident op het ISS worden afgewisseld met hedendaagse gebeurtenissen, terwijl symbolen waaronder verwijzingen naar de Finse schilder Hugo Simberg lagen van interpretatie toevoegen voor oplettende kijkers.
Critici gaven gemengd tot positieve recensies, waarbij sommigen de toon en thema's vergeleken met Philip K. Dick. Anderen voorzagen het snelle einde. Anders dan succesvolle Apple TV+-tegenhangers zoals Severance, Pluribus en Foundation, ontwikkelde Constellation nooit een vergelijkbare aanhang.
Het uitgangspunt bleek moeilijk samen te vatten in een simpele logline. Kijkers kregen te maken met overheidsgeheimen verbonden aan het Sovjet-ruimteprogramma, lichaamswisselingen en onopgeloste moorden tegen het einde van het seizoen, maar de kernvragen bleven open voor mogelijke toekomstige seizoenen die nooit kwamen.
Korte moderne televisieseizoenen vereisen vaak meerdere jaren om complexe verhalen volledig te ontwikkelen. Constellation arriveerde met een dichte plot en donkere, gruwelijke beelden die sommige kijkers overweldigend vonden. De serie had ook aanzienlijke productiekosten die typisch zijn voor high-concept sciencefiction, waardoor vernieuwing onwaarschijnlijk was zonder sterkere kijkcijfers.
Hoewel het misschien niet de brede aantrekkingskracht van zijn peers had, kreeg de serie lof voor de acteerprestaties en de bereidheid om ingewikkelde ideeën te verkennen. Veel waarnemers vinden dat het extra afleveringen verdiende om de centrale mysteries op te lossen.