James Gray twijfelde ooit of Scarlett Johansson ooit zou instemmen om in een van zijn films te spelen. De regisseur bewonderde haar werk al lang en probeerde meerdere keren samen te werken, maar hij benaderde hun laatste project met grote onzekerheid. Johansson voelde zich echter meteen verbonden met het script voor Paper Tiger, een verhaal dat zich afspeelt in het New York van de late jaren tachtig en dat het huwelijk, familiebanden en persoonlijke dromen onder druk onderzoekt.

Gray overwint zenuwen om Johansson voor hoofdrol te strikken

Gray gaf toe dat hij doodsbang was dat Johansson het verhaal misschien absurd zou vinden. Tijdens een recent gesprek glimlachte de actrice en corrigeerde hem vriendelijk, waarbij ze opmerkte dat ze elkaar eerder hadden ontmoet om over andere projecten te praten. Ze zag meteen potentieel in de mix van intieme familiescènes en grotere emotionele lading. Johansson beschreef het verhaal als een groot narratief in een klein jasje, vol elementen die ze tot leven kon brengen.

In de film speelt Johansson Hester Pearl, een thuisblijfmoeder getrouwd met Irwin van Miles Teller. Het stel koestert vervagende hoop op een beter leven, terwijl Irwins betrokkenheid bij een dubieus plan met zijn broer, gespeeld door Adam Driver, het gezin in gevaar brengt. Johansson benadrukte Hesters vrouwelijke gratie en innerlijke kracht, geïnspireerd door haar eigen familiegeschiedenis in New Yorkse buurten als de Bronx en Brownsville.

Johansson put uit persoonlijke roots voor Hesters accent en geest

Johansson verrijkte de rol met authentieke details uit haar eigen jeugd, waaronder de muzikale cadans van Jiddisch beïnvloede spraak die ze zich herinnerde van haar grootmoeder. Ze omarmde de liefde van het personage voor modebladen, romantische komedies en winkelen als essentiële uitingen van haar vitaliteit. Toch ging ze in de eerste takes soms te ver.

Gray prees haar instinct, en legde uit dat ze nooit een valse noot aansloeg, zelfs niet bij gedurfde keuzes. Samen zorgden ze ervoor dat de toon binnen de klassieke dramatische stijl van de film bleef. Johansson noemde het samenwerkingsproces vreugdevol en ongekunsteld, met ruimte voor organische ontdekkingen op de set.

Paper Tiger onderzoekt tijdloze familiebanden en persoonlijke offers

Gray wilde een klassiek drama maken rond elementaire menselijke verbindingen tussen echtgenoten, ouders en kinderen, en broers en zussen. Hij verwierp het idee dat zulke thema's gedateerd zouden zijn en benadrukte dat ze centraal staan in wat het betekent om mens te zijn. Het verhaal vangt de bittere werkelijkheid van vrouwen die hun eigen ambities opzijzetten voor het gezin, een dynamiek die Johansson herkende uit haar eigen leven en dat van haar omgeving.

Ondanks planningsconflicten die Johansson weg hielden van de première in Cannes door opnames voor The Exorcist, ontstonden er diepe banden met haar collega's, waaronder Teller, die ook tijdens korte afwezigheden naar haar personage informeerde. Gray beschreef haar laatste draaidag als een van de meest emotionele momenten uit zijn carrière.

Cannes-première markeert weer een auteurssucces voor Johansson

Paper Tiger past in Johansson's patroon van grote studiofilms afwisselen met intieme, regie-gedreven verhalen van filmmakers als Gray, Noah Baumbach en Wes Anderson. Neon verwierf de Amerikaanse distributierechten kort voor de Cannes-aankondiging, wat de steun van de industrie voor ambitieuze arthouse-dramafilms onderstreept. De film arriveert op de Croisette als een van de meest verwachte films van het festival.