- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De Oostenrijkse regisseur reflecteert op haar doorbraak in Cannes en de kracht van middelgrote festivals om niet-commerciële verhalen te ondersteunen.

De Oostenrijkse filmmaker Sandra Wollner beleeft een intens maar lonend 2026 met haar derde speelfilm, Everytime. De film, die in mei in première ging in Un Certain Regard op het Cannes Film Festival, is nu aangekomen in de competitie van het 32e Sarajevo Film Festival.

Met Birgit Minichmayr in de hoofdrol draait het verhaal om een moeder, haar jonge dochter en een tienerjongen die naar Tenerife reizen terwijl ze worstelen met het verlies van de oudste dochter en zus. Wollner voegt surrealistische elementen toe die verleden en heden vervagen en zo onbehagen creëren in alledaagse momenten.

Cannes-première markeert mijlpaal in carrière

Wollner beschreef de ervaring in Cannes als overweldigend op de beste manier. Het platform bracht een groot publiek en sterke reacties die ze niet had verwacht. Ze merkte de emotionele impact op van het kijken naar de film met toeschouwers die naar adem snakten of in stilte zaten, momenten die ze tijdens het technische montageproces niet volledig kon voelen.

Sarajevo biedt frisse perspectieven op trauma

Op het festival in Sarajevo reisde Wollner met haar partner en eenjarige dochter. Ze benadrukte de oorsprong van het festival tijdens het beleg van 1995 en voelde een eigen lokale benadering van thema's rond verlies. Tijdens een radio-interview werden vragen over de film gesteld alsof het een mogelijke herdenking betrof, een perspectief dat minder gebruikelijk is in Duitsland of Oostenrijk.

Ik denk niet dat cultuur een ‘toegevoegde waarde’ is, een soort luxeartikel. Het maakt deel uit van hoe een samenleving zichzelf begrijpt.

Festivals openen deuren voor onafhankelijke stemmen

Wollner waardeert hoe evenementen als Sarajevo haar werk verbinden met diverse publieken en programmeurs. Ze herinnerde eraan hoe haar debuutfilm tractie kreeg op een kleiner Duits festival en gelooft dat zulke platforms op de lange termijn kunnen bijdragen aan zichtbaarheid en kritische aandacht.

Beschermen van ruimte voor niet-commerciële verhalen

De regisseur toonde zich realistisch over de druk op publieke financiering in Europa. Ze benadrukte de noodzaak om kansen te beschermen voor films die niet vooraf bewezen commerciële haalbaarheid hoeven te tonen. Wollner merkte op dat haar eigen projecten waarschijnlijk niet zouden bestaan in een puur marktgedreven systeem.

Ze blijft openstaan voor toekomstige samenwerkingen, maar richt zich op de juiste match voor elke rol in plaats van alleen op namen. Thema’s als herinnering, verbeelding en rouw blijven door haar werk lopen, al verkent ze nieuwe richtingen, waaronder een prehistorische setting.