Late-night televisie verkeert in een periode van onzekerheid. Nu Stephen Colbert weg is bij CBS en de overige presentatoren langere tijd vrij nemen, lijken Jimmy Kimmel op ABC en Jimmy Fallon op NBC eerder aan het einde van hun lange loopbaan te staan dan aan het begin van een nieuw hoofdstuk. Het format zelf lijkt toe aan vernieuwing.
Rosie O'Donnell nam een week lang de plaats in van Jimmy Kimmel en scoorde direct. De ervaren comédienne, bekend van haar talkshow uit de jaren negentig en twee periodes bij The View, raakte het publiek sterk met een combinatie van humor en openheid. Haar aanpak ging verder dan de gebruikelijke politieke grappen en creëerde een echte band met de kijkers.
O'Donnells monologen richtten zich vaak op president Donald Trump, wat gezien hun langlopende publieke conflict voorspelbaar veel aandacht trok. Het Witte Huis reageerde met een scherpe verklaring waarin ze haar "een nare vrouw en een totale sloddervos" noemde "wiens hersenen volledig zijn verwoest door het Trump Derangement Syndrome". Haar bredere stijl benadrukte echter herkenbare verhalen in plaats van voortdurende confrontatie.
a nasty woman and a total slob whose brain has been completely destroyed by Trump Derangement Syndrome
Bijna vier decennia nadat Joan Rivers probeerde door te breken in late-night, blijft het genre op netwerkniveau nog steeds door mannen gedomineerd. Een vrouw in een hoofdrol zou verdere vooruitgang betekenen. O'Donnell heeft diep respect voor klassieke televisie en bewezen talent om boeiende uitzendingen te maken, kwaliteiten die nieuw leven kunnen blazen in een format dat velen als verouderd beschouwen.
De HBO-serie Hacks weerspiegelt de uitdagingen in de echte wereld. In de serie bereikt het personage van Jean Smart, Deborah Vance, uiteindelijk late-night, maar al snel ontstaan er complicaties. Recente vrouwelijke presentatoren zoals Taylor Tomlinson op CBS en Lilly Singh op NBC kregen weinig zichtbaarheid door hun tijdslot en lagere publieke bekendheid. O'Donnells bestaande aanhang kan een breder publiek trekken, vooral onder vrouwen en homomannen.
O'Donnells carrière kent ook tegenslagen. Ze vertrok in 2007 bij The View na een verhitte on-air discussie met medepresentatrice Elisabeth Hasselbeck en keerde kort terug van 2014 tot 2015 voordat ze opnieuw vertrok. Pogingen met een eigen talkshow op OWN en een radioprogramma op Sirius haalden het ook niet.
Anders dan haar rol als panelist bij The View past een eigen bureau beter bij haar bewezen sterke punten. O'Donnell excelleert in het sturen van gesprekken naar boeiende en humoristische momenten, zoals bleek bij gasten als Jean Smart en Richard Gadd. Haar persoonlijke anekdotes over familie en daten gaven een warmte die zelden in standaard monologen voorkomt.
O'Donnells terugkeer naar de VS voor het einde van Trumps presidentschap wijst op hernieuwde drive. Ze bouwt verhalen met precisie op, waarbij ze alledaagse ervaringen omzet in strakke segmenten met sterke punchlines. Deze gedisciplineerde aanpak contrasteert met de lossere stijl van haar socialemediaposts.
Of Kimmel uiteindelijk plaatsmaakt of O'Donnell een vast aanbod krijgt, blijft onzeker. Haar week op de show maakte echter duidelijk hoe een ervaren artiest met een eigen publiek late-night weer fris kan laten aanvoelen.