Australische actrice Rose Byrne breidt haar repertoire verder uit met The Good Daughter, een limited series van Peacock die al snel de top van de kijkcijfers bereikte. In de bewerking van Karin Slaughter's roman speelt Byrne Samantha Quinn, een octrooijuriste die terugkeert naar haar geboortestad in Georgia te midden van een familiecrisis en een belangrijke rechtszaak.
Het project gaf Byrne de kans een personage te spelen dat oorspronkelijk met mannelijke hoofdpersonen in gedachten was geschreven. Ze beschrijft Sam als dominant, zelfverzekerd en getekend door fysiek trauma, inclusief littekens en een gecompliceerde geschiedenis. Byrne merkt op dat dergelijk gelaagd materiaal nog steeds zeldzaam is voor vrouwelijke rollen.
Ze is executive producer naast haar landgenote Bruna Papandrea. Byrne prees Slaughters talent om gecompliceerde vrouwen te scheppen die noch helemaal goed, noch helemaal slecht zijn, wat acteurs veel speelruimte biedt.
Het verhaal volgt de vervreemde zussen Sam en Charlotte Quinn, gespeeld door Meghann Fahy. Als tieners ondergingen ze een brute aanval die verband hield met het werk van hun vader Rusty als strafpleiter. De aanval liet Sam gedeeltelijk blind en met een blijvende mankheid achter, terwijl Charlie emotionele littekens draagt. Hun moeder kwam om bij het incident.
Rusty, gespeeld door Brendan Gleeson, kampt met een verslechterende gezondheid. Zijn verdediging van een scholier met een beperking die wordt beschuldigd van een dodelijke schietpartij op school haalt Sam terug uit New York. Charlie, ook juriste, was getuige van een deel van de schietpartij, waardoor de zussen gedwongen worden dicht bij elkaar te zijn in hun kleine stad.
Byrne werkte met stemcoach Kate Wilson aan Sam's dysartrie en het Georgische accent dat na twintig jaar in New York is veranderd. Een fysiotherapeut hielp de mankheid van het personage te ontwikkelen aan de hand van uitgebreide videoreferenties. Het team wilde elk komisch effect op het scherm vermijden.
De jongere versies van de zussen, gespeeld door Drew Ann Cheek en Audrey Grace Marshall, werden zorgvuldig gekozen op fysieke gelijkenis. Byrne speelde een actieve rol bij die beslissingen.
De productie raadpleegde RAINN voor ondersteuning op de set. Regisseur Steph Green en cameravrouw Zoë White gebruikten close-ups van handen en voorwerpen om flashbacks op een frisse, niet-gratuite manier weer te geven. Byrne benadrukte het belang van een delicate weergave van trauma in plaats van een exploitatieve aanpak.
Een van de geneugten hiervan is dat ik alles vanuit het perspectief van twee vrouwen heb geschreven. Waarschijnlijk tot groot ongenoegen van Meghann en Rose moet een van hen in elke scène aanwezig zijn.
Opvallende momenten zijn onder meer Charlie die Judith confronteert aan de keukentafel en de zussen die de begrafenis van hun vader doormaken. Byrne vond die laatste scène bevredigend vanwege de dynamiek tussen twee acteurs. Ze noemde een bepaalde flashbacksequentie emotioneel veeleisender.
Over het lot van de beschuldigde leerling Kelly zei Byrne dat de uitkomst genuanceerd en ingewikkeld is. Ze raadpleegde strafrechtadvocaten en merkte op dat het systeem mensen vaak in de steek laat, maar soms ook wint. Byrne stelde dat geen van de gebeurtenissen eerlijk aanvoelt gezien de manipulatie en de mentale gesteldheid van het meisje.
Alle zes afleveringen van The Good Daughter zijn nu te streamen op Peacock.