Roger Ebert bouwde een reputatie op met scherpe kritieken die soms tot openlijke botsingen met filmmakers leidden. Een opvallend voorbeeld betreft Michael Bay, wiens blockbusterstijl consistent afkeuring oogstte bij de criticus.
Naast de bekende uitwisselingen met andere regisseurs en acteurs bleef Ebert commentaar geven op Bays werk. Hij had een hekel aan de Transformers-films en gaf een scherpe beoordeling van Pearl Harbor, die hij beschreef als een langdradig verhaal rond een Amerikaanse liefdesdriehoek tijdens de Japanse aanval.
Armageddon was een bijzonder mikpunt. De sciencefiction-actiefilm uit 1998 kreeg onlangs weer aandacht op homevideoplatforms, wat de interesse in Eberts oorspronkelijke opmerkingen hernieuwde.
Bij de release in 1998 boekte Armageddon sterke commerciële resultaten: meer dan 550 miljoen dollar wereldwijd op een budget van 140 miljoen dollar. De cast bestond onder meer uit Bruce Willis, Ben Affleck en Liv Tyler in de hoofdrollen. Het verhaal volgt olieboorders die door NASA worden ingezet om een asteroïde die op ramkoers ligt met de aarde te onderscheppen.
Affleck vertelde later een humoristisch voorstel dat hij tijdens de opnames aan Bay deed en dat op de dvd-commentaartrack te horen is. Critici gaven de film overwegend gemengde tot negatieve beoordelingen, wat resulteerde in een score van 42 procent op Rotten Tomatoes. De consensus op de site prijst de visuele aantrekkingskracht, maar stelt de diepgang ter discussie in vergelijking met de asteroïde in het centrum.
Ebert opende zijn recensie door Armageddon een trailer van 150 minuten te noemen. Hij beschreef de ervaring als een aanval op de ogen, oren, hersenen, het gezond verstand en het basale verlangen om van een film te genieten, en voegde eraan toe dat de ticketprijs het aantrekkelijker maakte om te vertrekken dan te blijven.
The movie is an assault on the eyes, the ears, the brain, common sense and the human desire to be entertained. No matter what they’re charging to get in, it’s worth more to get out.
In de loop der tijd is de film een symbool geworden van het hoogtepunt van de Hollywood-spectakelfilm uit de jaren negentig. Hij werd opgenomen in de Criterion Collection, een ongebruikelijke eer voor een mainstream-actiefilm. Recente gegevens van FlixPatrol tonen aan dat de film tot de best bekeken titels behoort op de binnenlandse Vudu-lijst, wat wijst op aanhoudende populariteit bijna drie decennia later.